Μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλιας ένα ξεχωριστό ΠΟΠ προϊόν με πολλές ιδιαιτερότητες

Το μέλι Ελάτης Μαινάλου Βανίλιας προέρχεται από το μαύρο έλατο του όρους Μαινάλου στην Αρκαδία και είναι ένα ονομαστό προϊόν για τη γεύση του και την μικρή συγκέντρωσή του σε σάκχαρα. Είναι το μοναδικό ελληνικό μέλι με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ) και πήρε χρυσό βραβείο στο Παρίσι στην έκθεση τροφίμων το 1996. Είναι από τις πολύ σπάνιες κατηγορίες μελιού, ίσως η πιο σπάνια παγκοσμίως, με φανταστική γεύση και άρωμα. Τα βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζει είναι οι αυξομειώσεις στην παραγωγή και οι περιοχές που ανήκουν στην οριοθετημένη ζώνη που υπάρχει στον φάκελο ΠΟΠ. Η γεύση του θυμίζει καραμέλα ή βανίλια. Ο χαρακτηρισμός του σαν ΠΟΠ καταχωρήθηκε από την ΕΕ το 1996 (L 163/2.7.1996). Παράγεται από τα μέσα Μαΐου μέχρι το τέλος Ιουνίου. Το μέλι αυτό δεν συλλέγεται από τα άνθη αλλά από ένα μελίτωμα (ρητίνη) που παράγει ένα έντομο (Physokermes hemicryphus) στον κορμό του μαύρου ελάτου. Έχει λιγότερη υγρασία από όλα τα υπόλοιπα μέλια και δεν ζαχαρώνει ποτέ επειδή έχει υψηλό pΗ. Η συγκέντρωσή του σε σάκχαρα είναι μικρότερη από τα άλλα μέλια (π.χ. ανθέων ή θυμαρίσιο). Στο συγκεκριμένο μέλι παρατηρείται το άθροισμα της γλυκόζης και φρουκτόζης να είναι από 36% και άνω.

Το μέλι ξεχωρίζει αμέσως, από το κεχριμπαρένιο-περλέ χρώμα του με τις μεταλλικές ανταύγειες που δημιουργούνται στο εσωτερικό του να το εμφανίζουν ανοιχτόχρωμο και αδιαφανές ενώ, την ήπια γλυκιά, χαρακτηριστική και επίμονη γεύση του (θυμίζει καραμέλα βουτύρου ή βανίλια) σε συνδυασμό με την πυκνόρρευστη υφή του, συνοδεύει μια ευχάριστη διακριτική ρητινώδεις οσμή. Η εξαγωγή του μελιού είναι εξαιρετικά δύσκολη και δαπανηρή. Για το λόγο αυτό η παραγωγή του είναι πολύ μικρή και λίγοι μελισσοκόμοι της περιοχής ασχολούνται με αυτή.

Παράγεται σε οριοθετημένη περιοχή του Μαινάλου, κυρίως στην περιοχή γύρω από την Αλωνίσταινα και τη Βυτίνα. Όμως ο φάκελος που οριοθετεί την περιοχή χρειάζεται κάποιες γεωγραφικές διορθώσεις, αφού έχουν δημιουργηθεί κάποια προβλήματα (όπως π.χ. ο οικισμός Κάψια που είναι στους πρόποδες του βορειοανατολικού Μαινάλου είναι μέσα στην οριοθετημένη περιοχή, στη συνέχεια το Λεβίδι δεν είναι και ακολουθεί η Βλαχέρνα που είναι). Υπάρχουν τρία συσκευαστήρια στη ζώνη που τυποποιούν το μέλι ΠΟΠ. Το παλαιότερο ανήκει στον κ. Θεόδωρο Μαραγκό, στη Βυτίνα, που είναι από τους πρωτεργάτες της διαδικασίας για τον χαρακτηρισμό του συγκεκριμένου μελιού σαν ΠΟΠ.

Περιγραφή μεθόδου παραγωγής
Κατά την έναρξη της δραστηριότητας του εντόμου εκκρίνεται η λεγόμενη «βανίλια» μια πολύ πηχτή και θολή γλυκιά ουσία. Οι μέλισσες τη μαζεύουν σα τρελές και αφού την επεξεργαστούν την αποθηκεύουν. Στη συνέχεια εκκρίνεται το γνωστό ελατόμελο. Οι κηρήθρες από την κυψέλη μεταφέρονται στην αποθήκη-εργαστήριο όπου απολεπίζονται και τοποθετούνται στο μελιτοεξαγωγέα. Είναι τόσο πηχτή η βανίλια, ώστε αν καθυστερήσει ο μελισσοκόμος να τρυγήσει τις κερήθρες του περισσότερο από μια εβδομάδα, τότε αυτή σχεδόν στερεοποιείται και δεν βγαίνει στον μελιτοεξαγωγέα. Με τη βοήθεια της φυγοκέντρου δύναμης και μόνο απελευθερώνεται το μέλι, το οποίο φιλτράρεται σε απλά φίλτρα σίτας και τοποθετείται σε ανοξείδωτα στοιχεία. Στη συνέχεια τυποποιείται και προσφέρεται στην κατανάλωση.

Η παραγωγή του, όπως προαναφέραμε, δεν είναι σταθερή κάθε έτος. Πέρσι υπήρξε μια απώλεια της τάξης του 80% όμως και πρόπερσι είχαμε μείωση της τάξης 50 – 60%. Οι διακυμάνσεις της παραγωγής είναι αρνητικές για κάποιον επαγγελματία μελισσοκόμο. Μέχρι σήμερα δεν έχει γίνει καμιά επίσημη μελέτη για το που οφείλεται αυτό το φαινόμενο. Πολλοί μελισσοκόμοι υποστηρίζουν ότι οι μειώσεις της παραγωγής οφείλονται στις καιρικές συνθήκες. Πάντως η έλλειψη επίσημης καταγραφής της ετήσιας παραγωγής δημιουργεί προβλήματα στις αποζημιώσεις των παραγωγών από τον ΕΛΓΑ.

Παραγωγή του μελιτώματος πάνω στα έλατα έχουμε κάθε χρόνο από τις 21 Μαΐου μέχρι 20 Ιουλίου. Εκείνη την περίοδο πάνε οι μελισσοκόμοι και παίρνουν την παραγωγή τους. Αν σε εκείνη την περίοδο έχει βροχές ή άλλες αντίξοες καιρικές συνθήκες, τότε υπάρχει μείωση της παραγωγής. Αυτό σημαίνει ότι είναι δύσκολο για έναν επαγγελματία να ασχοληθεί μόνο με το μέλι από έλατο. Στο 2009 και το 2008, που υπήρχε μεγάλη παραγωγή, ο μελισσοκόμος το πουλούσε στον έμπορα στα 4,80 - 5 ευρώ το κιλό. Στη λιανική κυμαινόταν στα 7,5 ευρώ το κιλό. Φέτος όμως που είχαμε μειωμένη παραγωγή η τιμή λιανικής έφτασε και 9 – 16 ευρώ το κιλό.

Διαρκής διαδικτυακή έκθεση παραδοσιακών τροφίμων OnlineExpo.gr

πηγή: agrotypos.gr

«Μοντέρνες» καλλιέργειες για ανήσυχους νέους αγρότες

Ποια αγροτικά προϊόντα... υπόσχονται καλύτερες ημέρες


Με ένα-ενάμισι εκατομμύριο νέους, στην πλειονότητά τους υψηλού μορφωτικού επιπέδου, να θέλουν να εγκαταλείψουν τα μεγάλα αστικά κέντρα, το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έχει... φούριες. Μελέτες που υλοποίησαν οι υπηρεσίες του για πρωτοποριακές καλλιέργειες (τρούφας, στέβιας, αλόης, χουρμαδιάς, μάνγκο κ.ά.) και την προσαρμογή τους στην ελληνική γη καταδεικνύουν ότι είναι εφικτή η εξέλιξη της ελληνικής υπαίθρου και γεωργίας εν καιρώ κρίσης.
Παράλληλα ενισχύονται, υποστηρίζονται και προωθούνται γνωστές ιστορικές καλλιέργειες και παραγωγές, υποτιμημένες σήμερα αλλά πολύτιμες και πολλά υποσχόμενες, οι οποίες μπορούν να προσφέρουν αναπτυξιακές προοπτικές στην αγροτική οικονομία. Τέτοιες είναι οι θαλασσοκαλλιέργειες (π.χ., χταποδιού, μυδιών κ.ά.), η παραγωγή μελιού, κρεάτων και παραδοσιακών τυροκομικών και οι καλλιέργειες ελαιολάδου, σταφυλιού, κρασιού και οπωροκηπευτικών. Η πανελλαδική έρευνα που διεξήχθη στις αρχές Μαρτίου για λογαριασμό του οργανισμού ΕΛΓΟ «Δήμητρα» έδειξε ότι οι νέοι που επιθυμούν να εγκατασταθούν στην επαρχία ενδιαφέρονται για την παραγωγή παραδοσιακών ειδών αλλά και πιο... εξεζητημένων και σύγχρονων εναλλακτικών καλλιεργειών. Στόχος του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης είναι η δημιουργία των προϋποθέσεων επιστροφής στην αγροτική ανάπτυξη και παραγωγή και ο απεγκλωβισμός των αγροτών από την ομηρεία των κρατικών επιδοτήσεων.
Η ίδια ύπαιθρος που τις δεκαετίες του 1950, του 1960 και του 1970 «έσπρωξε» τους νέους προς τις πόλεις στους χαλεπούς καιρούς που διανύουμε ελκύει επτά στους δέκα Ελληνες, όπως έδειξε η έρευνα του ΕΛΓΟ «Δήμητρα». Νέοι με ακαδημαϊκή μόρφωση βλέπουν σήμερα την επαρχία ως Γη της Επαγγελίας η οποία θα τους προσφέρει μια καλύτερη, πιο «χαλαρή» ζωή. Θέλουν να καινοτομήσουν στην επιχειρηματικότητα και σε αυτό το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης επιχειρεί να προσφέρει χείρα βοηθείας.
Για την προώθηση ιστορικών αλλά και καινοτόμων καλλιεργειών δημιούργησε έναν «μπούσουλα» με πληροφορίες και συμβουλές για την εξασφάλιση ικανοποιητικών ή και υψηλών σε ορισμένες περιπτώσεις εισοδημάτων για τους έλληνες παραγωγούς. Συνολικά το τελευταίο οκτάμηνο μελετήθηκαν 42 παραδοσιακές και νέες καλλιέργειες: 22 αρωματικά είδη, 6 δενδρώδη, 10 υποτροπικά και τέσσερα άλλα είδη (αλόη, στέβια, τρούφα και μανιτάρια).

Διανομή γης και υποδομές
Για όσους δεν διαθέτουν αγροτική γη η διανομή αγροτεμαχίων σε νέους αγρότες και ανέργους έχει ήδη ξεκινήσει. Ως σήμερα έχουν γίνει 3.596 αιτήσεις και έχουν αναρτηθεί 2.176 αγροτεμάχια.
Ωστόσο για την αξιοποίηση των προϊόντων που θα προκύψουν από τις νέες καλλιέργειες κρίνεται αναγκαία η δημιουργία αντίστοιχων υποδομών, όπως εργοστάσια αποξήρανσης, τυποποίησης και συσκευασίας, εξαγωγής αιθέριων ελαίων, επεξεργασίας στέβιας και ιπποφαούς κτλ.
Στόχος του υπουργείου είναι η προβολή και η προώθηση ελληνικών ποιοτικών προϊόντων, κυρίως στο εξωτερικό, μέσω των περιφερειών, αφού το κόστος συμμετοχής σε διεθνείς εκθέσεις είναι αφόρητο για τους αγρότες. Ως μοχλός ανάπτυξης της τοπικής οικονομίας θα χρησιμοποιηθεί και ένα νέο εργαλείο, το «Καλάθι Αγροτικών Προϊόντων», το οποίο περιλαμβάνει τα πιο ποιοτικά προϊόντα κάθε περιφέρειας.

300.000 θέσεις απασχόλησης σε μια τετραετία
«Αυτόν τον καιρό βρίσκεται σε εξέλιξη μια δραματική αντιστροφή των δεδομένων στην ελληνική κοινωνία. Το κύμα αστυφιλίας των προηγούμενων δεκαετιών αντιστρέφεται. Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι ξεκινούν τη διαδικασία επιστροφής ή μετάβασης στην ύπαιθρο χώρα αναζητώντας καλύτερες συνθήκες ζωής και ασφάλειας» λέει ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Κώστας Σκανδαλίδης αναφερόμενος στα αποτελέσματα της έρευνας «Επιστροφή στην ύπαιθρο - Εργασία και ποιότητα ζωής».
«Νέα παιδιά μορφωμένα, συνειδητοποιημένα, στρέφονται στον αγροτικό τομέα και έρχονται να συναντήσουν τον στόχο μιας εθνικής στρατηγικής για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου» επισημαίνει ο υπουργός.
Οπως τονίζει το υπουργείο, τα εξοπλίζει με οικονομικά και καλλιεργητικά κίνητρα, με γη, με τεχνογνωσία, καλλιεργητικά πλάνα σε κάθε περιφέρεια και ενισχύει την προσπάθειά τους. «Παράλληλα μελετήσαμε και παρουσιάζουμε όλο το σύστημα παραγωγής, από το χωράφι ως το ράφι, τόσο για την καλλιέργεια των ιστορικών προϊόντων και τροφίμων όσο και για δεκάδες νέες δυναμικές καλλιέργειες» σημειώνει ο κ. Σκανδαλίδης.
«Δίνουμε τη δυνατότητα άμεσης πρόσβασης στην ενημέρωση, στην πληροφορία, στην έρευνα, στην κατάρτιση, στην πιστοποίηση» προσθέτει ο υπουργός. «Η ελληνική γεωργία για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες ξαναγίνεται συγκριτικό πλεονέκτημα, μοχλός εξόδου της χώρας από την κρίση και θεμέλιο της νέας ανάπτυξης. Τουλάχιστον 300.000 θέσεις απασχόλησης μπορούν να καλυφθούν την επόμενη τετραετία στον αγροτικό τομέα».

Ιπποφαές: Για δύναμη και υγεία

Τα φύλλα και οι καρποί του καταναλώνονταν από τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ετσι γινόταν γρηγορότερα η ανάρρωση και αποκτούσαν περισσότερη δύναμη. Οι καρποί του είναι πλούσιοι σε υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, οργανικά οξέα, αμινοξέα, βιταμίνες και μέταλλα ενώ αποτελούν σημαντική πηγή φλαβονοειδών.
Σήμερα ο καρπός του χρησιμοποιείται συνήθως σε μαρμελάδες, χυμούς, συντηρητικά, κομπόστες και αφεψήματα. Τα αιθέρια έλαια των σπόρων αποτελούν πολύτιμο προϊόν για την παρασκευή φαρμακευτικών σκευασμάτων. Χρησιμοποιείται επίσης για τη βελτίωση της γονιμότητας υποβαθμισμένων εδαφών.
Στην Ελλάδα τα τελευταία δύο χρόνια γίνονται κάποιες μεμονωμένες προσπάθειες καλλιέργειας ιπποφαούς σε Κοζάνη, Πέλλα, Κρήτη και Φθιώτιδα. Η πρώτη παραγωγή αναμένεται στο τέλος του 2012.

Πλεονεκτήματα: Το φυτό παραμένει παραγωγικό για 30 έτη. Μπορεί να αντέξει σε μεγάλο θερμοκρασιακό εύρος (από -43 ως 40°C). Δεν έχει μεγάλες απαιτήσεις σε νερό - πρέπει να εξασφαλίζεται ελάχιστο ύψος βροχής (400 χιλιοστά τον χρόνο). Ενισχύεται οικονομικά από διάφορα προγράμματα.
Μειονεκτήματα: Απαιτούνται τέσσερα-πέντε έτη από τη βλάστηση ως την έναρξη της καρποφορίας. Ενδείκνυται λίπανση (κυρίως σε άγονα εδάφη) και καταστροφή ζιζανίων με χημικά ή χειρωνακτικά πριν από την εγκατάσταση της καλλιέργειας. Ποντίκια, αρουραίοι και άλλα ζώα μπορεί να δημιουργήσουν προβλήματα.

Στέβια: Αντί για... ζάχαρη

Η στέβια χρησιμοποιείται ως γλυκαντικό για περισσότερο από 400 χρόνια. Το εκχύλισμα των φύλλων της είναι 300 φορές πιο γλυκό από τη ζάχαρη, έχει μηδενική θερμιδική αξία και γι' αυτό αποτελεί συστατικό αναψυκτικών τύπου light. Παρασκευάσματα στέβιας χρησιμοποιούνται επίσης ως γλυκαντικές ουσίες σε τρόφιμα και ροφήματα και το ίδιο το φυτό σε σαλάτες ή για την παρασκευή αφεψήματος.
Πρόκειται για αυτοφυές φυτό της Παραγουάης και της Βραζιλίας, αν και πλέον η Κίνα αποτελεί τον μεγαλύτερο καλλιεργητή στέβιας στον κόσμο.
Οσον αφορά την καλλιέργειά της στην Ελλάδα, προκειμένου να επιτυγχάνονται υψηλότερες αποδόσεις, είναι απαραίτητη η συχνή και επιφανειακή άρδευση. Από έρευνες που έγιναν στην Ελλάδα διαπιστώθηκε ότι η απόδοση της αρδευόμενης καλλιέργειας σε ξηρά φύλλα μπορεί να φτάσει και τα 600 κιλά ανά στρέμμα. Πάντως πειράματα έδειξαν ότι σε γενικές γραμμές αποδίδει πάνω από 200 κιλά ανά στρέμμα σε ξηρά φύλλα σε διάφορες περιοχές της χώρας, απόδοση η οποία θεωρείται το όριο για να είναι οικονομικά βιώσιμη η καλλιέργεια.

Πλεονεκτήματα: Οι προσβολές από έντομα - εκτός των σκουληκιών - είναι ελάχιστες• δεν απαιτείται μεγάλη χρήση φυτοπροστατευτικών ουσιών. Εναλλακτική λύση στις καπνοπαραγωγικές περιοχές της Ελλάδας - απαιτεί παρόμοιους χειρισμούς με την καλλιέργεια του καπνού. Διερευνάται η δυνατότητα ένταξης της καλλιέργειας σε προγράμματα του Β' πυλώνα του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης για τη νέα προγραμματική περίοδο (από το 2014).

Μειονεκτήματα: Μπορεί να δημιουργηθούν προβλήματα με μύκητες, παγετούς και δυνατούς ανέμους. Ζημιές μπορεί να επιφέρουν διάφορα είδη ζώων όπως οι λαγοί. Εκκρεμεί ο καθορισμός των κριτηρίων καθαρότητας των γλυκαντικών στέβιας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή - αναμένεται εντός του 2012. Η χρήση με τη μορφή αποξηραμένων φύλλων δεν έχει ακόμη εγκριθεί.

Τρούφα: Ενα γαστρονομικό προϊόν

Αυτό το εδώδιμο μανιτάρι ήταν γνωστό στην Αρχαία Ελλάδα με την ονομασία «ύδνον». Οι τρούφες αναπτύσσονται μέσα στο έδαφος, σε βάθος 8-15 εκατοστών και «συμβιώνουν» με ρίζες δασικών δέντρων.
Η καλλιέργεια τρούφας είναι ιδιόμορφη καθώς απαιτείται η φύτευση κατάλληλων ειδών δέντρων (δρυς, αριά, φουντουκιά, φλαμουριά κ.ά.) «μολυσμένων» με συγκεκριμένο είδος μύκητα. Για την Ελλάδα συστήνεται η καλλιέργεια μαύρης τρούφας, ενώ δεν ενθαρρύνεται η καλλιέργεια της λευκής, η οποία είναι απαιτητική, ελάχιστα ανταγωνιστική, αβέβαιη αλλά ιδιαίτερα ακριβή.
Κατάλληλες περιοχές για καλλιέργεια μαύρης τρούφας είναι τα δρυοδάση. Στη Βόρεια Ελλάδα πρέπει να βρίσκονται σε υψόμετρο 300-700 μέτρων, στην Κεντρική Ελλάδα 400-800 μέτρων, στην Πελοπόννησο και στην Κρήτη 500-1.000 μέτρων. Η συλλογή της γίνεται από εκπαιδευμένους σκύλους. Η μέση ετήσια απόδοση μιας σωστά εγκατεστημένης φυτείας σύμφωνα με στοιχεία του ΕΛΓΟ «Δήμητρα» ανέρχεται σε 1.000 ευρώ ανά στρέμμα. Για την προφύλαξη της τρούφας από ζώα απαιτείται περίφραξη.

Πλεονεκτήματα: Καλλιέργεια σχετικά εύκολη, δεν απαιτεί ιδιαίτερες τεχνικές και φροντίδα.
Χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων δεν επιτρέπεται. Δεν αντιμετωπίζει προβλήματα διάθεσης. Δεν απαιτεί μηχανολογικό εξοπλισμό, έχει ελάχιστο κόστος καλλιέργειας. Η καλλιέργεια μανιταριών ενισχύεται, υπό προϋποθέσεις, οικονομικά μέσω των οργανώσεων παραγωγών που καλλιεργούν μανιτάρια. Οι αιτήσεις υποβάλλονται στις Διευθύνσεις Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής ως τις 15 Σεπτεμβρίου κάθε έτος. Ενισχύονται επίσης και επιχειρήσεις μεταποίησης και εμπορίας.

Μειονεκτήματα: Απαιτείται εδαφολογική ανάλυση για την καταλληλότητα του εδάφους. Απαραίτητη η άρδευση για την επίτευξη υψηλών αποδόσεων. Η έναρξη καρποφορίας ξεκινά ύστερα από αρκετά χρόνια. Οι δρύες αρχίζουν να παράγουν τρούφες μετά το όγδοο έτος ενώ η φουντουκιά και η φλαμουριά μετά το πέμπτο. Είναι ελάχιστος ο χρόνος συντήρησης του νωπού προϊόντος. Είναι υψηλό το κόστος αγοράς δενδρυλλίων, περίφραξης και σκύλων ενώ απαιτούνται μεγάλα αγροτεμάχια.

Αλόη: Η... αθάνατη

Το φυτό της... αθανασίας, το ελιξίριο ομορφιάς και υγείας της Κλεοπάτρας και της Νεφερτίτης, η αλόη, είναι βραδείας ανάπτυξης και φτάνει ως το 1,60 μ. Για να φτάσει στο στάδιο της ωρίμασης απαιτείται μία περίοδος 4-5 ετών και παραμένει παραγωγική για 3 με 9 έτη. Κατά τη διάρκεια της ζωής της (12 έτη) μπορεί να παραγάγει περισσότερα από 80 φύλλα.
Ο ετήσιος κύκλος εργασιών των προϊόντων νωπής γέλης αλόης, σε παγκόσμιο επίπεδο, για το 2004 ανήλθε στα 125 εκατ. δολάρια. Στην Ελλάδα η καλλιέργειά της ξεκίνησε τα τελευταία χρόνια και γίνεται σε έκταση 150 στρεμμάτων στον Τσούτσουρα του Ηρακλείου Κρήτης. Με μία μέση πυκνότητα 5.000 φυτών ανά στρέμμα και μέσο νωπό βάρος ανά φύλλο 0,2 κιλά, οι αποδόσεις ανέρχονται στους 18 τόνους ανά στρέμμα.

Πλεονεκτήματα: Μπορεί να αναπτυχθεί σε πολλούς τύπους εδαφών. Συνήθως δεν απαιτείται να χρησιμοποιηθούν χημικά λιπάσματα ούτε φυτοφάρμακα, διότι η σκληρή και παχιά επιδερμίδα των φύλλων της αποτελεί σημαντική φυσική άμυνα. Είναι ανθεκτική σε συνθήκες ξηρασίας, ωστόσο η δυνατότητα άρδευσης βελτιώνει την απόδοσή της. Αποτελεί εναλλακτική λύση σε περιοχές με ξηροθερμικές συνθήκες. Η αλόη έχει πολλαπλές ιδιότητες οι οποίες αξιοποιούνται τόσο στη φαρμοκοβιομηχανία όσο και στη βιομηχανία καλλυντικών.
Οι καλλιέργειες αλόης μπορούν να ενισχυθούν οικονομικά μέσω των Οργανώσεων Παραγωγών που καλλιεργούν ορισμένα εκ των φαρμακευτικών - αρωματικών φυτών μέσω του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης. Επίσης οικονομική ενίσχυση προβλέπεται για επενδύσεις στη μεταποίηση και εμπορία αλόης, όπως και για βιοκαλλιέργειες αλόης.

Μειονεκτήματα: Δεν είναι πολύ ανθεκτική σε χαμηλές θερμοκρασίες, αν και μπορεί να αντέξει ως -3°C με μικρές απώλειες. Ιδανική θερμοκρασία 20°C-25°C.
Προβλήματα μπορεί να δημιουργήσουν ορισμένα βακτήρια που προκαλούν σήψη, όπως και οι μύκητες, ο παγετός, οι δυνατοί άνεμοι και τα τρωκτικά. Η συγκομιδή ξεκινά περίπου τρία χρόνια μετά τη φύτευση και συνεχίζεται για περίπου επτά χρόνια. Η συγκομιδή των φύλλων γίνεται χειρωνακτικά. Απαιτεί μεγάλη αρχική επένδυση σε εξοπλισμό.

Αρώνια: Η βιταμινούχος

Η αρώνια είναι ένα πολύτιμο φαρμακευτικό είδος. Στη Λιθουανία μάλιστα παράγεται κρασί από τους καρπούς της, το οποίο ονομάζεται Aronijos, και συνιστάται για πρόληψη από καρδιοπάθειες. Ο καρπός της μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί σε μαρμελάδες, χυμούς, σιρόπια, λικέρ αλλά και στη φαρμακοβιομηχανία διότι περιέχει πολλές βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, πολυφαινόλες (πενταπλάσιες των σταφυλιών) και πολλά άλλα πολύτιμα στοιχεία. Ο ρώσος αστροναύτης Γιούρι Γκαγκάριν χρησιμοποίησε σκευάσματα αρώνιας για την προστασία από την ακτινοβολία. Σε διεθνές επίπεδο οι εκτάσεις που καλλιεργούνται με αρώνια είναι ελάχιστες, αν και η ζήτηση ολοένα αυξάνεται. Το είδος μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλες τις περιοχές της χώρας εκτός από τις εξαιρετικά θερμές (με συχνούς καύσωνες άνω των 40-42°C). Η πρώτη καλλιέργεια αρώνιας στην Ελλάδα είναι βιολογική και ξεκίνησε πριν από τρία χρόνια στις Σέρρες.

Πλεονεκτήματα: Αντέχει σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες (-25°C). Εχει μεγάλη διάρκεια ζωής (έως 100 έτη) και χαμηλό κόστος καλλιέργειας (τριετή φυτάρια κόστους 2-4 ευρώ). Θεωρείται βιολογική καλλιέργεια καθώς δεν χρειάζονται λιπάνσεις και ραντίσματα. Μπορεί να καλλιεργηθεί σε όλους τους τύπους εδαφών. Δίδονται οικονομικές ενισχύσεις μέσω οργανώσεων παραγωγών φαρμακευτικών και αρωματικών φυτών, του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης και του αναπτυξιακού νόμου.
Μειονεκτήματα: Τα εδάφη πρέπει να αποστραγγίζονται διότι είναι ευαίσθητη στην περίσσεια νερού. Απαιτεί ελάχιστο κλάδεμα, χρειάζεται άρδευση και κινδυνεύει μόνο από τα πουλιά.

Μανιτάρια: Για φαγητό και φάρμακα

Τα μανιτάρια έχουν ιδιαίτερη διατροφική αξία, καθώς περιέχουν μεγάλο ποσοστό νερού, φυτικές ίνες, ελάχιστα λίπη, λίγα σάκχαρα, πρωτεΐνες, μεταλλικά άλατα και ιχνοστοιχεία, βιταμίνες και ένζυμα. Η καλλιέργεια των πλευρώτους είναι ευκολότερη από εκείνη του λευκού μανιταριού, διότι η διαδικασία δημιουργίας του απαραίτητου υποστρώματος στο έδαφος είναι απλούστερη και η κατασκευή των θαλάμων καλλιέργειας έχει μικρότερο κόστος.
Η καλλιέργεια Shiitake, του πιο ευρέως καλλιεργούμενου φαρμακευτικού μανιταριού, γίνεται σε κορμούς οξιάς. Αποτελεί όμως μια εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία, η οποία διαρκεί περίπου δύο χρόνια.
Πλεονεκτήματα: Είναι προωθούμενη καλλιέργεια και υπάρχει δυνατότητα οικονομικών ενισχύσεων, εξασφαλίζει ικανοποιητικό εισόδημα, τα μανιτάρια δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα διάθεσης, ενώ αξιοποιούνται μικρά αγροτεμάχια.
Μειονεκτήματα: Ελάχιστος χρόνος συντήρησης του νωπού προϊόντος, υψηλό κόστος κατασκευής εγκαταστάσεων και μηχανολογικού εξοπλισμού, μεγάλη ευαισθησία σε ασθένειες.

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο της Μάχης Τράτσα, στο tovima.gr.

Οι Κινέζοι προτιμούν τα ελληνικά ελαιοκομικά προϊόντα

Την 3η θέση στον κατάλογο με τις χώρες που εξάγουν παρθένο ελαιόλαδο στην Κίνα συμπεριλαμβάνεται η χώρα μας, σε σύνολο μόλις οκτώ κρατών σε παγκόσμιο επίπεδο που στέλνουν προϊόν στην αχανή αυτή αγορά. Αυτό προκύπτει από έρευνα αγοράς για το ελαιόλαδο και τις ελιές, που πραγματοποίησε το Γραφείο Οικονομικών & Εμπορικών Υποθέσεων της Πρεσβείας μας στο Πεκίνο.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 3η θέση, αποσπώντας μερίδιο 23%, ενώ μόλις τρεις χώρες πραγματοποιούν το 95% των εισαγωγών. Η μέση τιμή του ελληνικού μη παρθένου ελαιολάδου κυμαίνεται περίπου στο 60% της τιμής του παρθένου (2,94 δολάρια το κιλό).

Σύμφωνα με την έρευνα, το ελαιόλαδο αποτελεί ένα σχετικά νέο και άγνωστο διατροφικό προϊόν για τους Κινέζους καταναλωτές, ενώ το μερίδιο κατανάλωσής του σε σχέση με τα υπόλοιπα βρώσιμα φυτικά έλαια είναι πολύ μικρό, λόγω της αναλογικά υψηλής τιμής του, του επικρατούντος διατροφικού προτύπου αλλά και της μη εξοικείωσης των καταναλωτών με τις ευεργετικές του ιδιότητες. Αντίθετα, είναι ευρύτερα γνωστό ως φαρμακευτικό προϊόν και καλλυντικό.

«Η άνοδος του βιοτικού επιπέδου ενός σημαντικού κομματιού της κινεζικής κοινωνίας ευνοεί την αύξηση της κατανάλωσης ελαιολάδου, παρά τη σημαντική διαφορά τιμής, ως μια πιο υγιεινή εναλλακτική στα άλλα εδώδιμα έλαια. Η αύξηση αυτή αντανακλάται τόσο σε επίπεδο εισαγωγών ελαιολάδου, όσο και στις προσπάθειες, εκ μέρους της Λ.Δ. Κίνας, εξεύρεσης κατάλληλων εδαφών για εγχώρια παραγωγή.

Το ελληνικό ελαιόλαδο αποσπά ένα σημαντικό μερίδιο των εισαγωγών, σε μια αγορά ολιγοπωλιακή, ως προς τον αριθμό των προμηθευτριών χωρών. Οι προοπτικές που διανοίγονται είναι αναμφίβολα θετικές, παρότι θα πρέπει να επισημανθεί ότι στο βραχυμεσοπρόθεσμο διάστημα τα ελαιοκομικά προϊόντα θα παραμείνουν μια εξειδικευμένη αγορά) για καταναλωτές με υψηλό εισόδημα και καταναλωτική συμπεριφορά που λαμβάνει υπόψη τους κανόνες της υγιεινής διατροφής», επισημαίνεται στην έρευνα.

Γενικά χαρακτηριστικά αγοράς

Η οικονομία της Λ.Δ. Κίνας αναπτύσσεται τα τελευταία χρόνια ετησίως με ρυθμό ανάπτυξης πέριξ του 10%.

Η ταχεία ανάπτυξή της είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών της και τη δημιουργία μιας ευάριθμης ανώτερης εισοδηματικά τάξης, που έχει υιοθετήσει καταναλωτικά πρότυπα συμπεριφοράς ανεπτυγμένων οικονομιών και διαθέτει μεγάλος μέρος του εισοδήματος της σε εισαγόμενα προϊόντα, που θεωρούνται υψηλότερης ποιότητας, σε σχέση με τα εγχώρια.

Εξάλλου, η ηγεσία της Λ.Δ. Κίνας έχει θέσει ως κεντρικό στόχο του επόμενου πενταετούς οικονομικού πλάνου ανάπτυξης την ενίσχυση της εγχώριας ζήτησης και την εξισορρόπηση του εμπορικού της ισοζυγίου με την ταχύτερη άνοδο των εισαγωγών, σε σχέση με τις εξαγωγές της.

Η αγορά βρώσιμων φυτικών ελαίων περιλαμβάνει κυρίως σογιέλαιο, φοινικέλαιο, ηλιέλαιο, σπορέλαιο, αραβοσιτέλαιο, αραχιδέλαιο, γογγυλέλαιο ή έλαιο ελαιοκράμβης, ενώ ένα πολύ μικρό κομμάτι της κατανάλωσης καταλαμβάνει το ελαιόλαδο.

Η εγχώρια παραγωγή δεν επαρκεί για να καλύψει τις αυξανόμενες διατροφικές ανάγκες του πληθυσμού, με αποτέλεσμα την εισαγωγή μεγάλων ποσοτήτων φυτικών ελαίων από χώρες της Ν.Α. Ασίας (Μαλαισία Ινδονησία).

Oκτώ χώρες πραγματοποιούν σχεδόν το σύνολο των εξαγωγών παρθένου ελαιολάδου προς τη Λ.Δ. Κίνας, ενώ η Ελλάδα καταλαμβάνει την 3η θέση σε αξία, με μέση τιμή 4,80$/kg, υψηλότερη της συνολικής μέσης τιμής (4,13$/kg).

Η Ελλάδα καταλαμβάνει τη 3η θέση με μερίδιο 23%, ενώ μόλις τρεις χώρες πραγματοποιούν το 95% των εισαγωγών. Η μέση τιμή του ελληνικού μη παρθένου ελαιολάδου κυμαίνεται περίπου στο 60% της τιμής του παρθένου (2,94$/kg).

Η Ελλάδα καταλαμβάνει την 3η θέση, τόσο σε όγκο όσο και σε αξία, εξάγοντας το 2010 1.745 τόνους, αξίας 7,05 εκ. $. Η συνολική τιμή για το ελληνικό ελαιόλαδο είναι υψηλότερη των ανταγωνιστών της, λόγω της σημαντικής μείωσης, μέσα στο 2010, του όγκου μη παρθένου ελαιολάδου που εξήγαγε στη Λ.Δ. Κίνας, καθώς και της αναλογικά υψηλής τιμής για το ελληνικό παρθένο ελαιόλαδο.

Ελιές

Οι ελιές ανήκουν στην κατηγορία των συνοδευτικών του φαγητού, ενός τομέα με προοπτικές στη Λ.Δ. Κίνας, αλλά και με ισχυρή παρουσία της εγχώριας παραγωγής.

Όπως και στην περίπτωση του ελαιολάδου, οι ελιές θεωρούνται ακόμα ως ένα γευστικά «εξωτικό» έδεσμα που απαντάται συνήθως σε εστιατόρια μεσογειακής κουζίνας και στα σημεία των σούπερμάρκετ.

“Οι εισαγωγές ελιών παρουσιάζουν αυξητική τάση, αλλά σε μικρότερο βαθμό σε σχέση με το ελαιόλαδο, που οφείλεται κυρίως στην αναλογικά χαμηλότερη κατανάλωση και την κάλυψη μεγάλου μέρους της από την εγχώρια παραγωγή.

Οι ελιές διακρίνονται, από δασμολογικής απόψεως, σε 3 κατηγορίες: ελιές προσωρινά διατηρημένες που δεν προορίζονται για άμεση κατανάλωση, τουρσιά από ελιές διατηρημένα σε ζάχαρη, ελιές διατηρημένες όχι σε ξίδι ή οξικό οξύ.


Κανάλια διανομής

Η αγορά είναι, προς το παρόν, περιορισμένη και εντοπίζεται στις μεγάλες πόλεις. Τα κανάλια διανομής είναι κατατμημένα σε εισαγωγείς μικρού μεγέθους και περιορισμένης γεωγραφικής εμβέλειας.

Εξάλλου, είναι διαδεδομένη πρακτική η χρησιμοποίηση από την ίδια εταιρεία διαφορετικών διανομέων σε κάθε πόλη.

Επίσης, δεδομένου του μικρού μεγέθους της αγοράς ελαιολάδου, η εισαγωγή και διανομή του χαρακτηρίζεται από ευμετάβλητες συνθήκες εισόδου και εξόδου των εμπλεκόμενων στην αγορά, χαρακτηριστικό που συνεπάγεται αυξημένο κίνδυνο για τους εξαγωγείς, οι οποίοι θα πρέπει να επιλέγουν συνεργάτες κατόπιν ενδελεχούς ελέγχου.

Εκτός των εστιατορίων με μεσογειακή κουζίνα (κυρίως ιταλικά και ισπανικά) και των υψηλής στάθμης ξενοδοχείων που χρησιμοποιούν ελαιόλαδο, το κύριο σημείο πώλησης ελαιολάδου αποτελούν τα σουπερμάρκετ.

Σε μια κατακερματισμένη αγορά λιανικής, η ύπαρξη διεθνών αλυσίδων διευκολύνει την πρόσβαση μόνο στις μεγάλες εταιρίες του κλάδου, που έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν τις αυξημένες απαιτήσεις (ελάχιστες ποσότητες, ενώ τα μικρότερα σούπερ μάρκετ που απευθύνονται σε εκπατρισμένους έχουν περιορισμένο καταναλωτικό κοινό. Τα κινεζικά σουπερμάρκετ, εξάλλου, διαθέτουν περιορισμένο αριθμό εισαγόμενων προϊόντων και συχνά καθόλου ελαιόλαδο στα ράφια τους.

Τέλος, ένα σημαντικό κανάλι για το ελαιόλαδο αποτελεί το επιχειρηματικό δώρο.

πηγή: paseges.gr

Η Ελληνική φέτα

Η φέτα είναι είδος τυριού στην άλμη, τις ρίζες της οποίας τις βρίσκουμε χιλιάδες χρόνια πριν στην Αρχαία Ελλάδα. Παρασκευάζεται αποκλειστικά από γάλα προβάτου ή αιγοπρόβειο, δηλαδή μίγμα με έως 30% γάλα κατσίκας. Η γεύση της φέτας είναι αλμυρή και αποθηκεύεται σε υγρό άλμης ή ξινόγαλου για περίπου 3 μήνες. Από τη στιγμή που απομακρυνθεί από την άλμη, η φέτα χάνει όλα τα υγρά της και γίνεται πιο συμπαγής. Η φέτα έχει άσπρο χρώμα ενώ αποθηκεύεται συνήθως σε μεγάλα τετράγωνα κομμάτια. Η ποικιλία αλλάζει ανάλογα και με την σκληρότητα του τυριού. Έτσι λοιπόν μπορούμε να την βρούμε από σκληρή έως και πολύ μαλακή μορφή. Αναλόγως διαφέρει και η γεύση. Τολίπος που περιέχεται κυμαίνεται από 30% έως 60%, ενώ ο μέσος όρος είναι γύρω στο 45%.


Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης 
Η φέτα έχει κατοχυρωθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως προστατευόμενη ονομασία προέλευσης (Π.Ο.Π.). Αυτό σημαίνει ότι το όνομα «Φέτα» δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε τυριά παρόμοιας σύστασης που παρασκευάζονται εκτός Ελλάδος και με άλλη διαδικασία από την παραδοσιακή. Θεσπίστηκε από την Ε.Ε. για την προστασία των προϊόντων τοπικής προέλευσης και τέθηκε σε ισχύ το 1996. Η καταχώριση της φέτας στον κατάλογο των προϊόντων Π.Ο.Π. προκάλεσε πολλές αντιδράσεις από χώρες που παρήγαν ως τότε μεγάλες ποσότητες φέτας, όπως η Δανία, η Γαλλία και η Γερμανία. Η καταχώριση ακυρώθηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το Μάρτιο του 1999 (συνεκδ. υποθέσεις C-289/96, C‑293/96 και C‑299/96). Η Επιτροπή διεξήγαγε εκ νέου αναλυτική έρευνα, από την οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φέτα οφείλει να προστατευτεί ως ονομασία προέλευσης. Τον Οκτώβριο του 2002 με νέο Κανονισμό καταχωρίστηκε και πάλι η φέτα στον κατάλογο των προϊόντων Π.Ο.Π. κατά το Ευρωπαϊκό Δίκαιο. Νέα προσφυγή της Δανίας και της Γερμανίας κατά του Κανονισμού αυτού απορρίφθηκε τελικά από το ΔΕΚ το 2005 (συνεκδ. υποθέσεις C-465/02 και C-466/02).


Περιοχές παραγωγής 
Περιοχές παραγωγής φέτας θεωρούνται οι: Μακεδονία, Θράκη, Ήπειρος, Θεσσαλία, Στερεά Ελλάδα, Πελοπόννησος και η νήσος Λέσβος (Μυτιλήνη). [1] Επίσημες προσπάθειες έχουν γίνει για την ένταξη και άλλων περιοχών όπως η Κρήτη. [2]
Ιστορία
Αναζητώντας την προέλευση στην αρχαία Ελλάδα, παρατηρούμε ότι έχουμε τις πρώτες αναφορές από τον Όμηρο στην Οδύσσεια και πιο συγκεκριμένα στον περίφημο μύθο τουκύκλωπα Πολύφημου. Ο μύθος λέει ότι ο Πολύφημος ήταν ο πρώτος κατασκευαστής φέτας και γενικά των τυριών. Κουβαλώντας το γάλα από τα πρόβατα κάθε μέρα σε προβιές ζώων διαπίστωσε προς μεγάλη του έκπληξη ότι μετά από μερικές μέρες το γάλα έπηζε και γινόταν στερεό, φαγώσιμο και εύκολα αποθηκεύσιμο.
Παρόμοια τυριά απαντούν σε όλη τη Βαλκανική. Μέχρι την πρόσφατη κατοχύρωσή της παρασκευαζόταν με αυτήν την ονομασία και σε άλλες χώρες, ενώ ευρέως διαδεδομένη ήταν και η φέτα από αγελαδινό γάλα. Από την κατοχύρωσή της όμως ως Π.Ο.Π. δεν επιτρέπεται τυρί που περιέχει αγελαδινό γάλα και δεν έχει παρασκευαστεί στην Ελλάδα να ονομάζεται φέτα. Στην Κύπρο εισήχθη η συνταγή από την Ελλάδα και είναι τεκμηριωμένη η παραγωγή και η εξαγωγή φέτας ήδη από το 1904, ωστόσο μετά την κατοχύρωσή της στην Ελλάδα οι τυροπαραγωγοί αναγκάστηκαν να τη μετονομάσουν. Οι περισσότεροι παραγωγοί υιοθέτησαν επίσημα τον όρο «λευκό τυρί», ενώ οι καταναλωτές δεν έπαυσαν να την ονομάζουν «φέτα» στην καθημερινότητά τους.


Όνομα
Πιστεύεται ότι το βυζαντινό όνομα της φέτας ήταν "πρόσφατος" (δηλ. τυρός). Το όνομα φέτα είναι ιταλικής προέλευσης (, όπως άλλωστε προφέρεται και στην κυπριακή Διάλεκτο.


Χρήση
Η χρήση της φέτας είναι ευρέως γνωστή σε όλο τον κόσμο ως κύριο συστατικό της χωριάτικης σαλάτας. Εκτός από την χωριάτικη σαλάτα είναι κύριο συστατικό της τυρόπιτας, καθώς και πολλών άλλων εδεσμάτων που συνοδεύουν την Ελληνική κουζίνα. Από πολλούς έχει συνδεθεί κύρια με την μεσογειακή κουζίνα και αποτελεί ορόσημό της σε όλο τον κόσμο.


πηγή: Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Τα 10 κορυφαία βιολογικά προϊόντα για εξαγωγές

Μπορεί η κρίση στην Ελλάδα να έχει επηρεάσει τις πωλήσεις ελληνικών βιολογικών προϊόντων, ωστόσο οι επιδόσεις εκτός συνόρων φέρνουν χαμόγελα και αισιοδοξία στους βιοκαλλιεργητές και στις εταιρείες εμπορίας βιολογικών προϊόντων.
Την ίδια ώρα που η οικονομική κρίση άρχισε να χτυπά την αγορά βιολογικών προϊόντων, που μόλις είχε ξεκινήσει να αναπτύσσεται, με την κάμψη των πωλήσεων να είναι φανερή, οι εξαγωγές καταγράφουν σταθερή άνοδο, με την Ευρώπη και τις ΗΠΑ να εμφανίζονται αγαπημένοι... πελάτες των ελληνικών βιολογικών προϊόντων.

Φέτος οι ελληνικές εξαγωγές βιολογικών προϊόντων σημειώνουν αύξηση της τάξης του 5%-6% σε σχέση με πέρυσι. Αντίθετα, η εγχώρια αγορά γνωρίζει καθίζηση. Οι πωλήσεις βιολογικών «εντός των τειχών» σημειώνουν μείωση, όταν τα τελευταία χρόνια το ποσοστό αύξησης κάθε χρόνο άγγιζε το 30%
.
Η κρίση στην Ελλάδα αποτρέπει τον κόσμο να αγοράζει βιολογικά προϊόντα, διότι κοστίζουν περισσότερο από τα συμβατικά. Σε διεθνές επίπεδο, όμως, η αγορά φαίνεται να αντιστέκεται απέναντι στην οικονομική κρίση. «Μπορεί ο ρυθμός ανάπτυξης, που τα προηγούμενα χρόνια αυξανόταν ετησίως κατά 20% και 30%, να έχει πλέον περιοριστεί σε μονοψήφια ποσοστά, όμως και σήμερα εξακολουθεί να είναι θετικός», σημειώνει ο γενικός διευθυντής του Οργανισμού Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ, κ. Σπύρος Σγούρος.

Χαρακτηριστικό της δυναμικής που έχουν στο εξωτερικό τα ελληνικά βιολογικά προϊόντα είναι το παράδειγμα της εταιρείας Gaea, το βιολογικό ελαιόλαδο της οποίας έχει για το πρώτο 10μηνο του 2011 μια αύξηση των πωλήσεων στη Γερμανία της τάξης του 28,3% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Σημαντική αύξηση, όμως, εμφανίζουν οι εξαγωγές και σε σκανδιναβικές χώρες, όπως είναι η Νορβηγία.

Ο οινοποιός Απόστολος Σπυρόπουλος, γενικός διευθυντής του «Κτήμα Σπυρόπουλου», μιλώντας στις «Επαγγελματικές Ευκαιρίες», αναφέρει ότι το κρασί από σταφύλια βιολογικής γεωργίας ήταν ένα από τα πρώτα βιολογικά προϊόντα που πέρασαν τα σύνορα της Ελλάδας και παρουσιάζει σταθερή ανάπτυξη στις ξένες αγορές, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική, για να καταλήξει πως δεν υπάρχει λόγος το κρασί από σταφύλια βιολογικής γεωργίας να είναι ακριβότερο από το «συμβατικό» κρασί.

Ο Γιώργος Μηναδάκης, γενικός διευθυντής της ΒΙΑΝΑΜΕ, ένα δίκτυο βιοκαλλιεργητών από όλη την Κρήτη, τονίζει πως αν είχαμε μεγαλύτερη παραγωγή, θα ήταν ευκολότερες οι εξαγωγές. Ακόμα και φέτος, όμως, που βιώνουμε την κρίση στην Ελλάδα, έχουμε αύξηση στις εξαγωγές ντομάτας, αγγουριού, πιπεριάς, μελιτζάνας, καρπουζιού και πεπονιού.

Στα σκαριά πρόγραμμα ενίσχυσης
Μέσα στον Νοέμβριο ξεκινά το νέο πενταετές πρόγραμμα ενισχύσεων για νέους καλλιεργητές βιολογικών προϊόντων σε όλη τη χώρα αλλά και νυν βιοκαλλιεργητές που είχαν ενταχθεί στο προηγούμενο αντίστοιχο χρηματοδοτικό πρόγραμμα.

Η ενίσχυση χορηγείται κάθε χρόνο και για όλη την περίοδο της δέσμευσης (πενταετία για νέους δικαιούχους και διετία για νυν παραγωγούς βιολογικών προϊόντων με δικαίωμα παράτασης) ύστερα από αίτηση του δικαιούχου. Το ύψος της ενίσχυσης υπολογίζεται βάσει της έκτασης της βιολογικής καλλιέργειας και συγκεκριμένων ποσών που ορίζονται ανά καλλιέργεια.

Αξιόπιστη πιστοποίηση
«Η πιστοποίηση των βιολογικών προϊόντων αποτελεί διαδικασία εξαιρετικής σημασίας, όχι μόνο ως προϋπόθεση που προκύπτει από τη σχετική νομοθεσία, αλλά και ως απαίτηση της ίδιας της αγοράς για ποιοτικά και ασφαλή τρόφιμα». Αυτό υπογραμμίζει ο Γιώργος Νικολάου από τη διεύθυνση Agrisystems της TUV Hellas, τονίζοντας ότι τα συνεχή διατροφικά σκάνδαλα και η διαρκώς αυξανόμενη πίεση για εφαρμογή «πράσινων» μεθόδων παραγωγής αγαθών έχουν αναδείξει την ανάγκη για ανάπτυξη του τομέα των βιολογικών.

«Οι εταιρείες παραγωγής βιολογικών τροφίμων -συνεχίζει ο κ. Νικολάου- αναζητούν αξιόπιστη πιστοποίηση με κύριο στόχο να κερδίσουν την εμπιστοσύνη του καταναλωτή και να γίνουν περισσότερο ανταγωνιστικές στην παγκόσμια αγορά, ακόμη και σε οικονομικά δύσκολες συγκυρίες, προσδίδοντας στα προϊόντα τους πραγματική προστιθέμενη αξία.
Η TUV Hellas, παρακολουθώντας στενά τις εξελίξεις στον αγροδιατροφικό τομέα, παρέχει υπηρεσίες πιστοποίησης βιολογικών προϊόντων. Η πολυετής εμπειρία της στον χώρο των τροφίμων και το διεθνώς αναγνωρισμένο σήμα της προσφέρουν ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, συμβάλλοντας στη διείσδυση των ελληνικών βιολογικών προϊόντων και στις αγορές του εξωτερικού».

1 Ντομάτα

Με την τιμή παραγωγού για τη βιολογική ντομάτα τσαμπί να είναι σταθερή στο 1,4 ευρώ το κιλό, το κέρδος για τον βιοκαλλιεργητή κυμαίνεται από 0,8 έως 1 ευρώ. Βέβαια, ενώ στη συμβατική καλλιέργεια η απόδοση φτάνει μέχρι 15 τόνους ανά στρέμμα τον χρόνο, η ανώτατη απόδοση στη βιολογική δεν ξεπερνά τους 10 τόνους.

2 Κρασί

Οι Ελληνες μπορεί να παραμένουν διστακτικοί με το βιολογικό κρασί, ωστόσο η Δυτική και Κεντρική Ευρώπη δείχνει εξαιρετικό ενδιαφέρον για το κρασί από σταφύλια βιολογικής γεωργίας, με τις εξαγωγές να παρουσιάζουν σταθερά αύξηση κάθε χρόνο. Εντυπωσιακές είναι και οι εξαγωγικές επιδόσεις του κρασιού στις ΗΠΑ.

3 Ελαιόλαδο
Ενας από τους σημαντικότερους πελάτες του ελληνικού βιολογικού ελαιολάδου είναι η Γερμανία, που χρόνο με τον χρόνο απορροφά ολοένα και μεγαλύτερες ποσότητες. Εκτός της Γερμανίας, όμως, εξαγωγές γίνονται και σε χώρες όπως η Αγγλία, η Δανία και η Πολωνία, ενώ πλέον καταγράφεται στροφή και προς τις ΗΠΑ.

4 Ελιές

Οι καταλληλότερες ποικιλίες για βιοκαλλιέργεια θεωρούνται εκείνες που παρουσιάζουν ανθεκτικότητα στους εχθρούς και σε ασθένειες και είναι προσαρμοσμένες στις εδαφοκλιματικές συνθήκες της κάθε περιοχής. Ποικιλίες όπως η «Κορωνέικη» και η «Ντόπια λαδοελιά» παρουσιάζουν αρκετή ανθεκτικότητα.

5 Σταφίδα

Η διάσημη ελληνική σταφίδα απέκτησε τα τελευταία χρόνια και βιολογική ταυτότητα, με σκοπό την εξαγωγή της σε αγορές της Ευρώπης. Το κόστος παραγωγής μπορεί να είναι μεγάλο, αλλά η αυξανόμενη ζήτηση της βιολογικής σταφίδας στο εξωτερικό μοιάζει να αποτελεί εγγύηση για το εισόδημα των βιοκαλλιεργητών.

6 Αγγουράκι

Καλλιεργείται όλο τον χρόνο σε θερμοκρασίες όχι μικρότερες από 17 οC. Κατά συνέπεια, το κόστος είναι πιο υψηλό στις βορειότερες περιοχές της Ελλάδας. Με την τιμή -που εξασφαλίζει ο παραγωγός όταν το προϊόν εξάγεται- να κυμαίνεται από 0,90 έως 1 ευρώ, το καθαρό κέρδος υπολογίζεται σε 0,30-0,40 λεπτά.

7 Αρωματικά

Μεγάλη η ζήτηση για αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά στις ευρωπαϊκές αγορές. Φυτά όπως η αποξηραμένη λεβάντα, που προέρχεται από βιολογική καλλιέργεια, φτάνει να πωλείται στην εγχώρια αγορά έως 11,5 ευρώ το κιλό, ενώ στις αγορές του εξωτερικού οι τιμές πώλησης είναι σημαντικά υψηλότερες.

8 Πιπεριές

Με την τιμή παραγωγού για την πιπεριά Φλωρίνης να ανέρχεται σε 1,5 ευρώ ανά κιλό και το κοστολόγιο στα επίπεδα του 1 ευρώ, το καθαρό κέρδος για τους βιοκαλλιεργητές φθάνει τα 0,50 ευρώ. Η ετήσια παραγόμενη ποσότητα στην Ελλάδα μεγαλώνει σταθερά, εξαιτίας της αυξανόμενης ζήτησης από τις αγορές του εξωτερικού.

9 Φέτα

Παρά το γεγονός ότι η βιολογική κτηνοτροφία άρχισε να αναπτύσσεται το 2001 η βιολογική φέτα κερδίζει διαρκώς έδαφος στις ξένες αγορές. Ενας από τους λόγους που έχουν συμβάλει στην ευρεία διάδοση του προϊόντος αυτού είναι το γεγονός ότι η φέτα είναι από τα βασικά προϊόντα στη μεσογειακή διατροφή.

10 Εσπεριδοειδή

Μια από τις σημαντικότερες κατηγορίες βιολογικών προϊόντων με εξαγωγικό χαρακτήρα είναι τα εσπεριδοειδή (πορτοκάλια και λεμόνια). Στη χώρα μας έχουν ξεκινήσει προσπάθειες για την παραγωγή μεταποιημένων προϊόντων από βιολογικά εσπεριδοειδή, όπως χυμοί, μαρμελάδες και γλυκά.

Διεθνής διάκριση για τις βιολογικές πράσινες ελιές Ροβιών

Η αρχή της χρονιάς έφερε άλλη μια διάκριση για τον Αγροτικό Συνεταιρισμό Ροβιών. Βραβεύτηκε στην Γερμανία από την εταιρία DLG για την άριστη ποιότητα των βιολογικών πράσινων ελιών.
Οι συγκεκριμένες ελιές είναι μοναδικές σε γεύση, μη παστεριωμένες, βιολογικές, πράσινες ελιές. Δεν έχουν επεξεργαστεί με καυστκή σόδα. Έχουν ωριμάσει σε νερό και αλάτι περισσότερο από 12 μήνες κατά τον παραδοσιακό ελληνικό τρόπο. Είναι τραγανές, νόστιμες με ωραίο χρώμα. Καλλιεργούνται βιολογικά στον ελαιώνα των Ροβιών, που έχει ιστορία πάνω από 100 χρόνων.

Είναι δέντρα που έχουν δεχτεί μεγάλη φροντίδα και ο καρπός μαζεύεται με το χέρι. Κάθε βάζο μπορεί να ιχνηλατηθεί σε έναν συγκεκριμένο παραγωγό.

Ο Συνεταιρισμός ελέγχεται από την Βιο Ελλάς και παράγει υψηλή ποιότητας ασφαλή τρόφιμα όπως γεμιστές ελιές με λεμόνι, πατέ πράσινης ή μαύρης ελιάς και άλλα. Η κονσερβοελιά Ροβιών έχει κατοχυρωθεί και ως ΠΟΠ.


Διεύθυνση
Ροβιές, Εύβοια 34005 Ελλάδα

Τηλέφωνο
22270-71091

Fax
22270-71101

email
rovcoop@otenet.gr

«Κατακτούν» τη Ρωσία τα ελληνικά προϊόντα

«Πλώρη για Ρωσία» έχουν βάλει οι ελληνικές εξαγωγές, οι οποίες προσανατολίζονται όχι στην κορεσμένη αγορά της Μόσχας αλλά σε άλλες περιοχές της ρωσικής επικράτειας. Αυτό ήταν το συμπέρασμα του συμποσίου που διοργάνωσε το Ελληνορωσικό Εμπορικό Επιμελητήριο με στόχο την προώθηση των εξαγωγών ελληνικών προϊόντων, κυρίως τροφίμων και ποτών, στη Ρωσία.

«Στο επιπεδο των τροφιμων όχι μόνο μπορούμε αλλα έχουμε και ποιότητα», τόνισε ο υφυπουργός Εξωτερικών, Δημήτρης Δόλης, υπογράμμιζοντας τη σημασία των ελληνικών εξαγωγών στην πορεία της οικονομίας μας και γνωστοποίησε ότι στα μέσα της εβδομάδας θα μεταβεί στη Μόσχα για επαφές.

Το προηγούμενο έτος ήταν εξαιρετικά θετικό για τις εμπορικές συναλλαγές της χώρας μας με τη Ρωσία, καθώς οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 22% ενώ τα ελληνικά αγροτικά προιόντα αποτελούσαν το 34% του συνόλου των προμηθειών της αχανούς χώρας!

Στο χαιρετισμό του ο πρόεδρος του Ελληνορωσικού Εμπορικού Επιμελητηρίου κ. Χρήστος Δήμας ανέφερε ότι οι προσεχείς ενέργειες που σχεδιάζονται για την τόνωση των ελληνικών εξαγωγών είναι:

    θεσμοθέτηση ετήσιων εκδηλώσεων για τις εξαγωγες, τον τουρισμό, την κτηματαγορά (ετοιμάζεται σχετικό συνδριο για τον Μαρτιο του 2012)

     πραγματοποίηση σεμιναρίων για τη συστηματικότερη γνώση της ρώσικης αγοράς

    δημιουργία δικτύου ανταλλαγής πληροφοριών και συνεργασιών με θεσμικούς και επιχειρηματικούς φορείς της Μόσχας, την Αγία πετρούπολη και άλλες βασικές περιοχές της Ρωσίας

    η δημιουργία δικτύου ανταλλαγής πληροφοριών και συνργασιών με θεσμικούς και επιχειρηματικούς φορείς στην Ελλάδα μεταξύ των οποίων και τα περιφερειακά επιμελητήρια της χώρας.

Στην έκθεση τροφίμων και ποτών Onlineexpo η ΕΑΣ Πατρών

Μία ακόμη σημαντική Ελληνική εταιρία για τα προϊόντα της η "ΕΑΣ ΠΑΤΡΩΝ" προστέθηκε στην έκθεση τροφίμων και ποτών OnlineExpo.

Προφίλ

Η ιστορία της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Πατρών, ξεκινά με την ίδρυσή της το 1918. Οι καλλιεργητές της περιοχής Αχαίας διέκριναν ήδη από τότε την αναγκαιότητα της συνεταιριστικής ιδέας και ενώθηκαν, έτσι ώστε να δημιουργήσουν όλες εκείνες τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την παραγωγή και την προώθηση των προϊόντων τους.

Μετά από πολλά χρόνια, η παράδοση αυτή συνεχίζεται με εξειδικευμένες γνώσεις, σύγχρονες τεχνολογίες οινοποίησης και πάνω απ’ όλα με τον ίδιο πάντα ξεχωριστό ενθουσιασμό, αποτελώντας τη μεγάλη εγγύηση ποιότητας των εκλεκτών κρασιών της "ΠΑΤΡΑΪΚΗΣ".

Η έδρα της εταιρείας βρίσκεται στην Πάτρα, την 4η σε πληθυσμό πόλη της Ελλάδας, 500 μ. από το καινούριο λιμάνι, που αποτελεί και την κυριότερη πύλη εισόδου στην Ελλάδα από τη Δύση. Διαδραματίζοντας ανέκαθεν ένα πολυσήμαντο ρόλο - οικονομικό, πολιτιστικό και κοινωνικό - η Πάτρα αποτελεί επιπλέον ένα σημαντικό κέντρο για την επίσκεψη περιοχών με ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, όπως η Ολυμπία, οι Δελφοί, οι Μυκήνες, η Επίδαυρος, η Αθήνα…

Στις μέρες μας, η "ΠΑΤΡΑΪΚΗ" διαθέτοντας σύγχρονο τεχνολογικό εξοπλισμό και εφαρμόζοντας τις πλέον προηγμένες μεθόδους καλλιέργειας και επεξεργασίας, οινοποιεί παραδοσιακές ποικιλίες σταφυλιών, που ευδοκιμούν αποκλειστικά στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας. Με αποτέλεσμα, τα κρασιά των ποικιλιών αυτών να έχουν κερδίσει, αλλά και να συνεχίζουν να καταξιώνονται καθημερινά, στις προτιμήσεις των φίλων καταναλωτών του καλού κρασιού στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η "ΠΑΤΡΑΪΚΗ ΟΙΝΟΠΟΙΙΑ" διαθέτει σήμερα μια μεγάλη και πλήρη ποικιλία κρασιών, που καλύπτουν με τις πλούσιες γεύσεις και τα εξαιρετικά τους αρώματα, ακόμα και τα πιο απαιτητικά γούστα. Οίνοι ξηροί, ημίξηροι και ημίγλυκοι, οίνοι επιτραπέζιοι και ονομασίας προελεύσεως και φυσικά, τα φημισμένα σε όλο τον κόσμο κρασιά Μαυροδάφνη Πατρών και Μοσχάτο Πατρών, συνθέτουν τη δυναμική, πολύπλευρη παρουσία της εταιρείας. Το ιδανικό κλίμα της περιοχής, σε συνδυασμό με τις αυστηρές προδιαγραφές καλλιέργειας, πάντοτε υπό την επιτήρηση ειδικευμένων γεωπόνων, έχουν σαν αποτέλεσμα τη δημιουργία ξεχωριστών κρασιών, που βρίσκουν την αναγνώριση στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

Περισσότερα από 20.000 στρέμματα αμπελώνων καλλιεργούνται με ιδιαίτερη φροντίδα από τους συνεταιριστές παραγωγούς, στην ευρύτερη περιοχή του Νομού Αχαίας, αποτελώντας την αποκλειστική πηγή πρώτης ύλης σταφυλιών της για οινοποίηση.

Οι Συνεργαζόμενοι αμπελοκαλλιεργητές μας πιστοποιήθηκαν από τον οίκο TUV HELLAS ότι εφαρμόζουν ορθή γεωργική πρακτική στην καλλιέργεια και έλαβαν Πιστοποιητικά Ποιότητας AGRO 2-1, AGRO 2-2.

Δείτε το περίπτερο της εταιρίας

Σε υποχρεωτική τυποποίηση της φέτας σκέφτεται να προχωρήσει το ΥπΑΑΤ.

Σκέψεις για να πουλιέται η φέτα υποχρεωτικά σε συγκεκριμένες συσκευασίες κάνουν στο ΥπΑΑΤ. Αυτό το μέτρο υποστηρίζουν ότι θα βοηθήσει στην ιχνηλασιμότητα αλλά και στην αναγνωρισιμότητα του προϊόντος. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑγροΤύπου, το υπουργείο προτείνει η φέτα να κυκλοφορεί στη λιανική αγορά υποχρεωτικά τυποποιημένη, σε συσκευασίες 100 και 200 γραμμαρίων, μισού κιλού, ενός κιλού και δύο κιλών. Έτσι ο καταναλωτής θα μπορεί να αναγνωρίζει το προϊόν που θα είναι συσκευασμένο και με την ανάγλυφη σφραγίδα θα γίνεται πιο εύκολη η ιχνηλασιμότητα. 

Τα στοιχεία του ΥπΑΑΤ αναφέρουν ότι σήμερα η Ελλάδα παράγει 100 χιλιάδες τόνους φέτας. Από αυτούς οι 70 χιλιάδες καταναλώνονται στην εσωτερική αγορά και οι υπόλοιποι εξάγονται. Πρόθεση του υπουργείου είναι να αναλάβει δράσεις που θα έχουν στόχο την αύξηση της παραγωγής.

Αυτό σημαίνει αύξηση των κοπαδιών και ενίσχυση του εισοδήματος των κτηνοτρόφων. Όμως οι εκπρόσωποι των κτηνοτρόφων από την πλευρά τους καταγγέλλουν στον ΑγροΤύπο ότι αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα στήριξής τους, αναμένεται να υπάρξει μεγάλη μείωση της παραγωγής αιγοπρόβειου γάλακτος, κάτι που θα δημιουργήσει πρόβλημα στην παραγωγή της φέτας.
«Η φέτα είναι ένα τυρί που τρώγεται στη διάρκεια του φαγητού άρα έχει τεράστιες δυνατότητες για αύξηση των πωλήσεων», αναφέρει στον ΑγροΤύπο ο καθηγητής ΑΠΘ και πρώην πρόεδρος του ΕΛΟΓΑΚ κ. Ανδρέας Γεωργούδης. «Σήμερα η μόνη υποχρέωση που υπάρχει για τη φέτα είναι ότι πρέπει να παράγεται από ελληνικό γάλα. Αυτό όμως δεν αρκεί γιατί έχουμε διαφοροποίηση στην παραγωγή φέτας. Ένα ΠΟΠ προϊόν μπορεί να έχει μια διαφοροποίηση αλλά αν είναι μεγάλη δεν μπορεί να την αναγνωρίσει ο καταναλωτής. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι να αποκτήσει κάποια ποιοτικά χαρακτηριστικά η φέτα, τα οποία θα την κάνουν πιο αναγνωρίσιμη στον καταναλωτή».

Να θυμίσουμε ότι σύμφωνα με τον κώδικα Τροφίμων της ελληνικής νομοθεσίας, το τυρί φέτα παράγεται από πρόβειο ή μείγμα πρόβειου και κατσικίσιου γάλακτος στις περιοχές της Μακεδονίας, Θράκης, Ηπείρου, Θεσσαλίας, Στερεάς, Πελοποννήσου και Λέσβου.

«Η υποχρεωτική συσκευασία της φέτας μας βρίσκει σύμφωνους, αν και εκτιμώ ότι θα είναι αποτελεσματικό μέτρο για το προϊόν που πουλάνε στα σούπερ μάρκετ. Αλλά δεν θα έχει κάποιο αποτέλεσμα για τον καταναλωτή που θα τρώει φέτα σε κάποιο εστιατόριο.

Προσωπικά πιστεύω όμως ότι η νοθεία δεν γίνεται στα σούπερ μάρκετ», δήλωσε στον ΑγροΤύπο, ο Μιχάλης Τζιότζιος, πρόεδρος κτηνοτρόφων Θεσσαλίας. Όσον αφορά το θέμα με την αύξηση της ελληνικής παραγωγής φέτας ο κ. Τζιότζιος τονίζει ότι τα χρέη είναι η «θηλιά» που πνίγει τους κτηνοτρόφους και τους υποχρεώνει να μειώνουν την παραγωγή. «Φέτος αναμένεται να μειωθεί η παραγωγή γάλακτος κατά 20 – 30% σε σχέση με την παραγωγή που είχαμε τα προηγούμενα χρόνια. Αυτό θα γίνει λόγω της έλλειψης ρευστότητας. Ζητάμε να γίνει νέα ρύθμιση στα κτηνοτροφικά δάνεια. Με λόγια δεν γίνεται αύξηση της παραγωγής αλλά χρειάζονται και έργα», τονίζει ο κ. Τζιότζιος.

«Όποτε υπάρχει πρόβλημα ανακοινώνουν μέτρα προστασίας της φέτας», δηλώνει στον ΑγροΤύπο, ο Μιχάλης Τζήμας, εκπρόσωπος κτηνοτρόφων της Ηπείρου και προσθέτει: «Οι έλεγχοι στο ισοζύγιο γάλακτος έχουν «παγώσει». Όταν ξεκίνησε αυτό το μέτρο έγιναν σοβαροί έλεγχοι αλλά μετά αδράνησαν. Στην περιοχή της Ηπείρου η κτηνοτροφία σήμερα κινδυνεύει με διάλυση. Την περίοδο 2010 – 2011 είχαμε στην Ήπειρο μείωση κατά 3.500 τόνους της παραγωγής αιγοπρόβειου γάλακτος. Σε μια περιοχή που είναι καθαρά κτηνοτροφική αυτό το νούμερο είναι πολύ μεγάλο. Τώρα που μειώνονται και οι τιμές στο γάλα, η μείωση της παραγωγής αναμένεται να είναι μεγαλύτερη. Η κτηνοτροφία δίνει πια ένα συμπληρωματικό εισόδημα με το οποίο δεν αρκεί να ζήσει ο παραγωγός. Για τη στήριξη της κτηνοτροφίας προτείνουμε τρία βασικά ζητήματα που είναι: 
· το πάγωμα των χρεών των κτηνοτρόφων για τρία χρόνια 
· τη χρηματοδότηση για να μπορέσουν οι παραγωγοί να αγοράσουν τις ζωοτροφές που χρειάζονται 
· μια τιμή ασφαλείας που θα ορίζει το ΥπΑΑΤ, από την οποία θα ξεκινάει η διαπραγμάτευση της τιμής πώλησης του γάλακτος».

Σταύρος Παϊσιάδης

Σίγουρα κέρδη από τα βιολογικά όσπρια

Ξεκινά νέο πενταετές χρηματοδοτικο πρόγραμμα για παλιούς και νέους καλλιεργητές βιολογικών προϊόντων

Σταθερό εισόδημα και στήριξη μέσω κοινοτικής επιδότησης για μία πενταετία υπόσχεται η βιολογική καλλιέργεια οσπρίων που εμφανίζει θετικές προοπτικές ανάπτυξης.

Παρότι τα ελληνικά προϊόντα θεωρούνται ανώτερης ποιότητας, η Ελλάδα, ελλειμματική ούσα στην παραγωγή οσπρίων, εισάγει πάνω από το 50% των εγχώριων αναγκών από χώρες του εξωτερικού, όπως είναι η Τουρκία, για να καλυφθεί η εγχώρια ζήτηση.

Τα όσπρια υποτιμήθηκαν για πολλά χρόνια στην ελληνική γεωργία, γιατί η καλλιέργειά τους συναντά δυσκολίες, και ενώ αποτελούν τη βάση της διατροφής, παράγονται μεσοσταθμικά κάθε χρόνο περί τους 30.000 τόνους, ενώ η κατανάλωση υπερβαίνει τους 70.000 τόνους, εμφανίζοντας αυξητικές τάσεις.

Στην Ελλάδα, σε ό,τι αφορά την καλλιέργεια των οσπρίων, το σύνολο της καλλιεργούμενης έκτασης ανέρχεται σε περίπου 150.000 στρέμματα, με τα φασόλια να αποτελούν πάνω από 70% της συνολικής παραγωγής. Οι ποσότητες της φακής που παράγονται στην Ελλάδα είναι ελάχιστες, με αποτέλεσμα το 95% των αναγκών μας να καλύπτεται με εισαγωγές από χώρες όπως η Τουρκία, η Αμερική και ο Καναδάς. Η Τουρκία μάλιστα είναι ο βασικός προμηθευτής της Ελλάδας και για τα ρεβίθια, καθώς η εγχώρια παραγωγή περιορίζεται σε μόλις 2.000-3.000 τόνους.

Παράλληλα, όμως, με τις θετικές προοπτικές που παρουσιάζει ο τομέας αυτός, αξίζει να σημειωθεί ότι ξεκινά και το νέο πενταετές χρηματοδοτικό πρόγραμμα για νυν και νέους καλλιεργητές βιολογικών προϊόντων. Μάλιστα η πενταετής επιδότηση για παραγωγούς που θέλουν να ξεκινήσουν ή να κάνουν στροφή στη βιολογική καλλιέργεια οσπρίων φτάνει έως και 160 ευρώ το στρέμμα. Η ενίσχυση αυτή αφορά τους νέους βιοκαλλιεργητές, ενώ φτάνει τα 123 ευρώ το στρέμμα για τους νυν καλλιεργητές.

Σκοπός άλλωστε του προγράμματος αυτού είναι να καλυφθεί μέρος της απώλειας εισοδήματος και του πρόσθετου κόστους που συνεπάγεται η συμμετοχή των γεωργών και των κτηνοτρόφων στη βιολογική γεωργία και κτηνοτροφία.

Δικαιούχοι των ενισχύσεων για τη βιολογική καλλιέργεια οσπρίων μπορούν να κριθούν:
Οι επαγγελματίες αγρότες (κατά κύριο επάγγελμα αγρότες), τα φυσικά δηλαδή πρόσωπα τα οποία είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων ως κατά κύριο επάγγελμα αγρότες. Οι κάτοχοι αγροτικής εκμετάλλευσης, τα φυσικά και νομικά δηλαδή πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο αγροτών με την ιδιότητα αυτή, οι οποίοι επιπλέον πληρούν τις παρακάτω προϋποθέσεις:

Φυσικά πρόσωπα: Να λαμβάνουν από την απασχόλησή τους σε αγροτική δραστηριότητα τουλάχιστον το 35% του συνολικού τους ετήσιου εισοδήματος, με εξαίρεση τους απασχολούμενους σε αγροτική δραστηριότητα σε νησιά με πληθυσμό μέχρι 100.000 κατοίκους, για τους οποίους απαιτείται τουλάχιστον το 25% του συνολικού τους ετήσιου εισοδήματος.

Νομικά πρόσωπα: Να λαμβάνουν από την απασχόλησή τους σε αγροτική δραστηριότητα τουλάχιστον το 50% του συνολικού τους ετήσιου εισοδήματος και να έχουν νομική προσωπικότητα, όπως αυτή η έννοια ορίζεται στο Εμπορικό Δίκαιο.

Δικαιούχοι με δικαίωμα παράτασης μπορούν να κριθούν όσοι:

- Εχουν υπογράψει σύμβαση μέχρι και την 31η/12/2006 στο πλαίσιο του άξονα 3 του Εγγράφου Προγραμματισμού Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΠΑΑ) 2000-2006 (παλαιοί δικαιούχοι των Μέτρων 3.1 & 3.2 του ΕΠΑΑ για τη βιολογική γεωργία.
- Δεν έχουν λήξει οι συμβατικές τους υποχρεώσεις.
- Είναι εγγεγραμμένοι στο μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων.

Το κόστος και ο τρόπος πιστοποίησης

Τους τρόπους με τους οποίους ένας παραγωγός μπορεί να πιστοποιήσει το προϊόν εξηγεί ο Γιώργος Νικολάου, γεωπόνος Msc της TUV Hellas, που προσφέρει από τον Νοέμβριο του 2010 υπηρεσίες στην πιστοποίηση βιολογικών προϊόντων:

- Πώς κάποια επιχείρηση μπορεί να πιστοποιήσει το προϊόν της;

Η διαδικασία πιστοποίησης μιας επιχείρησης είναι καθορισμένη από τη σχετική νομοθεσία. Ο ενδιαφερόμενος υποβάλλει μια αίτηση στον φορέα πιστοποίησης, με την οποία περιγράφει τη δραστηριότητά του και τις συνθήκες υπό τις οποίες εκτελείται η παραγωγική διαδικασία. Ακολουθεί αξιολόγηση της αίτησης και επιτόπια επιθεώρηση στους χώρους του παραγωγού. Εφόσον διαπιστωθεί τήρηση των απαιτήσεων και συμπληρωθεί το χρονικό διάστημα για τη μετατροπή των καλλιεργούμενων εκτάσεων ή των παραγωγικών ζώων από συμβατικά σε βιολογικά εκδίδονται τα αντίστοιχα πιστοποιητικά.

- Πόσο μπορεί να κοστίσει στον παραγωγό η πιστοποίηση του προϊόντος;

Το κόστος πιστοποίησης εξαρτάται από τη δραστηριότητα της επιχείρησης. Υπολογίζεται με βάση το είδος και την έκταση της καλλιέργειας ή το είδος και το πλήθος των εκτρεφόμενων ζώων. Για τις μονάδες μεταποίησης και εμπορίας κριτήριο αποτελεί το μέγεθος της επιχείρησης, τα είδη των παραγόμενων προϊόντων και οι θέσεις των εγκαταστάσεων. Η πιστοποίηση των βιολογικών είναι επίπονη και χρονοβόρα διαδικασία. Το κόστος των υπηρεσιών τηρεί ισορροπία μεταξύ αξιοπιστίας και επιβάρυνσης στην τελική τιμή των προϊόντων, με σκοπό τη διεύρυνση του πελατολογίου των βιολογικών προϊόντων.

Τα μόρια για αγρότες

Τα μόρια που λαμβάνουν οι αγρότες για την ένταξη στο πρόγραμμα βιολογικής καλλιέργειας έχουν ως εξής:

    •    50 μόρια θα λαμβάνουν οι επαγγελματίες αγρότες.
    •    30 μόρια θα λαμβάνουν οι νέοι γεωργοί με επιχειρηματικό σχέδιο (μέτρο 112 του ΠΑΑ 2007-2013).
    •    20 μόρια θα λαμβάνουν οι επαγγελματίες αγρότες με εισόδημα μεγαλύτερο ή ίσο του 50% του συνολικού ετήσιου εισοδήματος.
    •    20 μόρια όταν η έκταση βρίσκεται σε περιοχή Natura 2000 μεγαλύτερη του 50% της συνολικής υπό ένταξη έκτασης.
    •    10 μόρια όταν η έκταση βρίσκεται σε περιοχή Natura 2000 από 10 έως 50% της συνολικής υπό ένταξη έκτασης.
    •    10 μόρια όταν ο ενδιαφερόμενος είναι μόνιμος κάτοικος του δήμου που βρίσκεται η έδρα της εκμετάλλευσης.

Ποικιλίες με μέλλον

1 Τα φασόλια

Το κοινό φασόλι είναι ένα φυτό ετήσιο, που μπορεί να καλλιεργηθεί σε διάφορα είδη εδαφών ως βιολογική καλλιέργεια. Η μέση απόδοση των ξηρών φασολιών είναι 200-250 κιλά το στρέμμα, με μέση τιμή τα 2,5-3 ευρώ το κιλό. Η ακαθάριστη πρόσοδος είναι 500-750 ευρώ το στρέμμα και το καθαρό εισόδημα 250-350 ευρώ το στρέμμα.

2 Η φακή

Η φακή αναπτύσσεται σαν βιολογική καλλιέργεια σχεδόν σε όλα τα είδη των εδαφών, αρκεί να έχουν καλή στράγγιση. Η μέση παραγωγή είναι 120 κιλά το στρέμμα, ενώ η τιμή κυμαίνεται γύρω στα 3 ευρώ το κιλό. Αν θεωρήσουμε ότι το κόστος καλλιέργειας είναι περίπου 110 ευρώ το στρέμμα, τότε το καθαρό κέρδος είναι περίπου 250 ευρώ το στρέμμα.

3 Το ρεβίθι

Το ρεβίθι αναπτύσσεται σαν βιολογική καλλιέργεια σχεδόν σε όλα τα είδη των εδαφών, ακόμη και σε άγονα αμμώδη, αλλά και σε αλκαλικά ή αλατούχα εδάφη. Η μέση απόδοση του ρεβιθιού είναι 140-180 κιλά το στρέμμα, ενώ η τιμή πώλησης είναι 0,8-1,5 ευρώ το κιλό. Η ακαθάριστη πρόσοδος είναι 150-250 ευρώ το στρέμμα.

4 Τα μαυρομάτικα φασόλια

Τα μαυρομάτικα φασόλια είναι φυτά ποώδη με πυκνό φύλλωμα και άνθιση κλιμακωτή, η οποία συνεχίζεται μέχρις ότου οι συνθήκες του φθινοπώρου δεν είναι ευνοϊκές. Τα σπέρματά τους έχουν το χαρακτηριστικό σχήμα των φασολιών και χρώμα υπόλευκο με μια μαύρη περιοχή γύρω από το μάτι, απ' όπου παίρνουν το όνομα μαυρομάτικα.

ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΩ

    •    Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να βρουν περισσότερες πληροφορίες για τις επιδοτούμενες δράσεις της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας στους διαδικτυακούς τόπους του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων www.minagric.gr και της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης (ΕΥΔ) του ΠΑΑ www.agrotikianaptixi.gr 
Κάσσανδρος Γάτσιος, Γεωπόνος
6944846475 - 26510 07653
info@symagro.com.

Πηγή Έθνος

Στην έκθεση τροφίμων και ποτών OnlineExpo η εταιρία "ΜΙΝΕΡΒΑ"

Ποιοί είμαστε;

Με ημερομηνία ίδρυσης το 1904, η Μινέρβα αποτελεί την παλαιότερη εταιρεία παρασκευής βρώσιμων ελαίων και μαγειρικών λιπών στην ελληνική αγορά ενώ παράλληλα είναι μέλος του Ομίλου εταιρειών PZ Cussons. Η ανώτερη ποιότητα της εταιρείας μας είναι ευρέως αναγνωρισμένη στην απαιτητική ελληνική αγορά, όπου σήμερα κατέχουμε ηγετική θέση στην αγορά του εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου και του πυρηνελαίου. Τα προϊόντα που επιλέγουμε να παράγουμε είναι συνδεδεμένα με την ελληνική γεωργική παράδοση και τις αυθεντικές γεύσεις βάσει των διατροφικών αξιών της διάσημης μεσογειακής διατροφής.
Από το 1950, η Μινέρβα εξάγει τα προϊόντα της και στις 5 ηπείρους. Η διανομή των προϊόντων πραγματοποιείται μέσω ενός τεράστιου δικτύου διανομής, το οποίο δίνει την ευκαιρία στον καταναλωτή (σε όλον τον κόσμο) να γνωρίσει την πραγματική γεύση του ελαιολάδου και την ποιότητα των ελληνικών προϊόντων.
Για το σκοπό αυτό, η εταιρεία έχει δημιουργήσει ένα «καλάθι» ελληνικών παραδοσιακών προϊόντων - βασικών συστατικών της μεσογειακής κουζίνας - με στόχο να καταστήσει την επωνυμία της, πρεσβευτή της ποιότητας των ελληνικών προϊόντων.
Ο συνδυασμός του κλίματος της Ελλάδας, της θάλασσας, του ήλιου, καθώς και η τεχνολογία που χρησιμοποιείται για την παραγωγή των προϊόντων Μινέρβα, εγγυάται την αυθεντικότητα και την ποιότητα των προϊόντων που αγοράζει ο καταναλωτής.
Η επιτυχημένη είσοδος σε διαφορετικές προϊοντικές κατηγορίες καθώς και η πρόσφατη επέκταση στην αγορά των βιολογικών προϊόντων, τοποθετούν τη Μινέρβα μεταξύ των κορυφαίων ελληνικών εταιρειών τροφίμων.

Τα βραβεία μας

Διακρίσεις για τo "Χωριό" της Μινέρβα στον διαγωνισμό iTQi Awards 2011 !!!
Tα βραβεία διοργανώνονται από το International Taste & Quality Institute, μία ανεξάρτητη, διεθνή διοργάνωση που αναδεικνύει και προωθεί την κορυφαία γεύση τροφίμων και ποτών απ’ όλο τον κόσμο.
5 βραβεία στις κατηγορίες ελαιόλαδου, τυριού και βιολογικών, ανάμεσα σε πλήθος ελληνικών και διεθνών συμμετοχών!!!

Την καλλιέργεια μήλου εξερευνούν στη Μεσσηνία

Υποδειγματικός στη λειτουργία του, από τους πιο σοβαρούς και πετυχημένους της χώρας, παράδειγμα προς μίμηση, είναι ο Αγροτικός Συνεταιρισμός Ζαγοράς Πηλίου, που παράγει τα γνωστά μήλα Ζαγορίν.

Αυτό τονίστηκε σε σύσκεψη στο Διοικητήριο Μεσσηνίας, στην αίθουσα Παναγιώτης Φωτέας, όπου παρουσιάστηκε η καλλιέργεια της μηλιάς από το συγκεκριμένο συνεταιρισμό, σε μια προσπάθεια να αναπτυχθεί σε περιοχές του νομού (Πολιανή, Δήμος Είρας και Αλαγονία), όπου υπάρχει ευνοϊκό έδαφος κι επικρατούν κατάλληλες κλιματικές συνθήκες.

Ο Δημήτρης Σπανός, πρόεδρος της ΕΑΣ Πηλίου και Βορείων Σποράδων και μέλος του Δ.Σ. του συνεταιρισμού της Ζαγοράς, ενημέρωσε:

«Ο συνεταιρισμός έχει 700 μέλη και πουλάει για λογαριασμό των παραγωγών. Υποχρέωση των παραγωγών είναι να παραδίδουν όλα (100%) τα προϊόντα τους στο συνεταιρισμό, για 10 χρόνια, με ποινική ρήτρα. Η μερίδα του κάθε συνεταίρου είναι 1.500 ευρώ. Εχει ψυγεία και διαλογητήρια ιδιόκτητα που μπορούν να καλύψουν 10 εκ. κιλά, ενώ η παραγωγή είναι 12 με 13 εκ. κιλά το χρόνο. Τα μήλα είναι ποικιλία στάρκιν ντελίσιους, ΠΟΠ με εμπορικό σήμα Ζαγορίν, προϊόν ολοκληρωμένης διαχείρισης. Εχει πρατήρια στις αγορές της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Εχει κλείσει συμφωνίες με μεγάλες αλυσίδες, όπως Lidl, Σκλαβενίτης, Μασούτης και κάνει εξαγωγές σε Αίγυπτο, Ισραήλ και Βαλκάνια με προϊόντα β’ διαλογής. Υπάρχει μέση τιμή πώλησης για κάθε παραγωγό, με προκαταβολές».

Παρατήρησε ότι «η καλλιέργεια είναι βιώσιμη για μια 4μελή οικογένεια με 40 - 50 τόνους. Με 20 - 25 στρέμματα ζει κάποιος από τα μήλα». Κι επεσήμανε πως υπάρχει αντικειμενική κατάταξη στις ποιότητες των μήλων, καθώς λειτουργεί ηλεκτρονικός διαλογέας.

Ο γεωπόνος του συνεταιρισμού Παναγιώτης Γουβιώτης είπε ότι η φυτοπροστασία, οι οδηγίες λίπανσης, η ολοκληρωμένη διαχείριση είναι δουλειά της οργάνωσης. Ενημέρωσε πως υπάρχει πιστοποίηση κατά Agro και Global και ότι παράγει ακόμα κάστανα και ελιές.
Παρατήρησε ότι ο συνεταιρισμός «είναι εφοδιασμένος με 14 μετεωρολογικούς σταθμούς κι έχει πλήρες δίκτυο παγίδων για εντομολογικά προβλήματα».

Πληροφόρησε ότι υπάρχουν 3 ζώνες της καλλιέργειας από 400 έως 1.000 μέτρα και επεσήμανε πως «η διαχείριση φυτοφαρμάκων γίνεται από μας, από το συνεταιρισμό, όχι μόνος του ο καθένας. Αγοράζουν τα φάρμακα από το συνεταιρισμό και είναι υποχρεωμένοι να κάνουν αναλύσεις χώματος και φύλλου».

Καλλιεργητής μήλων από την Αλαγονία που παρέστη στη συνάντηση, είπε ότι «είμαστε άσχετοι από φυτοπροστασία. Δεν έχουμε γνώσεις και χάνουμε το προϊόν από τις ασθένειες».

Ο αντιπεριφερειάρχης Παναγιώτης Αλευράς τον συμβούλευσε να απευθυνθεί στη Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας όπως είχε κάνει και παλιότερα, καθώς «αυτή μπορεί να δώσει τη λύση». Ο κ. Αλευράς, αναφερόμενος στους λόγους της συνάντησης, εξήγησε ότι ο πρωτογενής τομέας είναι σημαντικός για την Περιφέρεια Πελοποννήσου και τη Μεσσηνία και παρατήρησε πως αναζητούνται και άλλες καλλιέργειες που θα δώσουν ώθηση και ανάπτυξη, πέρα από την ελιά, το ελαιόλαδο και τα κηπευτικά.

Πηγή: eleftheriaonline.gr

Εξελίξεις στην αγορά ελαιολάδου

Σύμφωνα με στοιχεία του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιοκομίας (ΔΣΕ) αναμένεται αύξηση της παγκόσμιας παραγωγής ελαιόλαδου από 2.900.000τον. περίπου που ήταν το 2009/10 σε 3.150.000τον. το 2011/12 μια αύξηση της τάξεως σχεδόν του 7%, ενώ η αύξηση από το 2007/08 υπολογίζεται ότι είναι της τάξεως του 16%. Παράλληλα αναμένεται σημαντική αύξηση των παγκόσμιων αποθεμάτων τα οποία κατά την έναρξη της περιόδου 2009/10 ήταν περίπου 670.000τον. και αναμένεται την περίοδο 2011/12 να φθάσουν τους 840.000τον. περίπου παρουσιάζοντας μια αύξηση κατά 25%.

ΙΣΟΖΥΓΙΟ  ΕΛΑΙΟΛΑΔΟΥ  (σε 1.000τον.)
	2009/10	2010/11*	2011/12**
Αποθέματα έναρξης	669,5	740,0	767,5
Παραγωγή	2973,5	3011,0	3142,5
Εισαγωγές	652,0	705,0	710,0
Κατανάλωση	2902,0	3014,5	3070,0
Εξαγωγές	653,0	674,0	714,0
Αποθέματα λήξης	740,0	677,5	836,0

 
Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζεται αναλυτικά η παραγωγή των κύριων ελαιοπαραγωγών χωρών παγκόσμια.

International Taste 27 βραβεία ανώτερης γεύσης σε ελληνικά προϊόντα

Ανάμεσα στα τρόφιμα είναι και κάποια πρωτοεμφανιζόμενα στην αγορά, όπως το ο κασέρι ΠΟΠ και η γραβιέρα Νάξου ΠΟΠ της εταιρίας Βίγλα Ολύμπου

Τα ελληνικά προϊόντα αποδεικνύουν για μία ακόμη φορά τη μοναδική ποιότητά τους. Το International Taste and Quality Institute απένειμε 27 βραβεία ανώτερης γεύσης “Superior Taste Award” σε ελληνικά προϊόντα.

Ανάμεσα στα τρόφιμα είναι και κάποια πρωτοεμφανιζόμενα στην αγορά, όπως το ο κασέρι ΠΟΠ και η γραβιέρα Νάξου ΠΟΠ της εταιρίας Βίγλα Ολύμπου.

Σεφ και γευσιγνώστες επιλεγμένοι από τις 13 πιο αναγνωρισμένες λέσχες μαγείρων της Ευρώπης, όπως τις Maitres Cuisiniers of France and Belgium, Academy of Culinary Arts, Hellenic Chefs Association (Ελληνική Λέσχη Αρχιμαγείρων), Academie Culinaire of France κ.α. αποφάσισαν για την γευστική ποιότητα των προϊόντων βασιζόμενοι αποκλειστικά στην γεύση τους αφού καθ'όλη τη διάρκεια της διαδικασίας οι ίδιοι δεν είχαν οπτική επαφή με τα τρόφιμα.

Τα 27 ελληνικά προϊόντα που ανήκουν στα Καλύτερα Ποτά και Τρόφιμα του 2011 λοιπόν είναι:

* Anthomelo Sithon - Ανθόμελο ΣΙΘΩΝ 3 αστέρια
* Alexandros Gousiaris Tomata Straggisti 1 Greece
* Attiki Bee Culturing Co. - Alexandros Pittas S.A. Honey Attiki Greek Product 3 αστέρια
* Chios Mastiha Growers Association Elma Classic Gum 1 αστέρι
* Coca-Cola Hellenic Amita Orange Extra Vitamine C 2 αστέρια
* Coca-Cola Hellenic Amita Orange Low acid 2 αστέρια
* Elais-Unilever Hellas S.A. Altis paradosiako 2 αστέρια
* Elais-Unilever Hellas S.A. Altis apalo 2 αστέρια
* Elais-Unilever Hellas S.A. Altis traditional 1 αστέρι
* EPIRUS S.A. Epiros Feta Cheese 2 αστέρια
* EPIRUS S.A. Epiros Light Cheese 1 αστέρι
* Hatziyiannakis S.A. Κουφέτα Bijoux Supreme (70%) 2 αστέρια
* Hellenic Fine Oils S.A. Sparta 1 αστέρια
* MINERVA SA Minerva - Organic PDO Feta 3 αστέρια
* MINERVA SA Horio - PDO Feta 2 αστέρια
* MINERVA SA Minerva - Organic Goat Cheese 2 αστέρια
* MINERVA SA Horio - Product of Organic Farming 2 αστέρια
* MINERVA SA Λάδι Horio - Koroneiki Variety 1 αστέρι
* Mythos Brewery S.A. Μπύρα MYTHOS 2 αστέρια
* OLYMPIA-XENIA AGROINDUSTRIAL SA XENIA Olives Kalamon and XENIA Olives Kalamatas Sliced 1 αστέρι
* OLYMPIA-XENIA AGROINDUSTRIAL SA ΧΕΝΙΑ Green olives with pepper 2 αστέρια
* OLYMPIA-XENIA AGROINDUSTRIAL SA XENIA Caper 2 αστέρια
* Pernod Ricard Hellas Ξύδι ΤΟΠ 1 αστέρι
* Tyras S.A. Authentic Greek Strained Yoghurt OLYMPUS 10% FAT 3 αστέρια
* Tyras S.A. Feta OLYMPUS PDO 2 αστέρια
* VIGLA Olympus S.A. Graviera Naxou - ΓΡΑΒΙΕΡΑ ΝΑΞΟΥ Π.Ο.Π. 2 αστέρια
* VIGLA Olympus S.A. Kaseri A.O.C. - ΚΑΣΕΡΙ Π.Ο.Π. 2 αστέρια.
* 3 αστέρια = Εξαιρετικά προϊόντα με 90% και παραπάνω συνολικών βαθμών.
* 2 αστέρια = Αξιόλογα προϊόντα με βαθμούς μεταξύ 80% και 90%.
* 1 αστέρι = Καλής Γεύσης προϊόντα με βαθμούς μεταξύ 70% και 80%.

Ελλάδα ίσον feta, giros και tzatziki για τους Αμερικανούς

Δεν αναγνωρίζουν ελληνικά brands oι Αμερικανοί καταναλωτές, ωστόσο έχουν θετική γνώμη για τη φέτα, το ελαιόλαδο και την ελιά Καλαμών.
Made in Greece για  συγκεκριμένα επώνυμα προιόντα δεν υπάρχει για τους Αμερικανούς καταναλωτές, όπως προκύπτει από την έρευνα που διενήργησε  η αμερικανική εταιρία Κairos Consumers για λογαριασμό του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εξαγωγών, με στόχο να εξακριβώσει το βαθμό διείσδυσης στην αμερικανική αγορά- στόχο 4 παραδοσιακών προϊόντων όπως η φέτα, το κρασί, οι ελιές και το ελαιόλαδο. Ωστόσο, στο ερώτημα όταν σκέφτονται κάποιο προϊόν Made In Greece το 60% των Αμερικανών απάντησε τη φέτα, το 52% το ελαιόλαδο, το 39% τις ελιές, το 23% το κρασί και το 18% το γιαούρτι.



Οι Αμερικανοί, όμως, απαντώντας αυθόρμητα ως ελληνικά προϊόντα αναγνωρίζουν «τον γύρο, το ούζο, το χταπόδι, τις ελιές, τη φέτα, τα αμπελόφυλλα, το ελαιόλαδο, το τζατζίκι, αλλά και το orzo (κριθαράκι), τον μπακλαβά, την πίτα, το κασέρι και το χούμους», τα οποία δεν τα συνδέουν με κάποιο συγκεκριμένο brand. Σε ότι αφορά το branding  των ελληνικών τροφίμων είναι αρνητικά τα δεδομένα στην αμερικανική αγορά. Διασώζονται, αποτελώντας την εξαίρεση στον κανόνα  μόνο το γιαούρτι Φάγε και η μπύρα Μύθος με χαμηλή όμως αναγνωρισιμότητα, μόνο 11% και 3% αντίστοιχα.

Η πρόεδρος του ΠΣΕ κυρία Χριστίνα Σακελλαρίδη δήλωσε στη Voria.gr, με αφορμή την έρευνα, ότι απαιτείται στοχευμένη δράση για την εδραίωση της παρουσίας ελληνικών προιόντων στις διεθνείς αγορές. Επισήμανε την ανάγκη θέσπισης νέων εργαλείων στήριξης της εξωστρέφειας των επιχειρήσεων, τα οποία να συνδυαστούν με τα παλαιά συστήματα προβολής και προώθησης που είναι η συμμετοχή σε εκθέσεις και αποστολές. 


To 25% των καταναλωτών δεν έχει αγοράσει κάποιο προϊόν

Οι Αμερικανοί καταναλωτές αδυνατούν να συνδέσουν την Ελλάδα με συγκεκριμένα προϊόντα και δεν δίνουν ιδιαίτερη βαρύτητα στην προέλευσή τους, ωστόσο συνδέουν την Ιταλία με τα ζυμαρικά και το ελαιόλαδο, τη Γαλλία με τα τυριά και τα κρασιά, την Ισπανία με τα αλλαντικά-κρεατικά και το ελαιόλαδο. Μόλις 1 στους 100 συνέδεσε την Ελλάδα με ένα συγκεκριμένο προϊόν, το ελαιόλαδο, απαντώντας αυθόρμητα.



Το 26% των καταναλωτών δήλωσε ότι «δεν έχω αγοράσει κάποιο προϊόν που ξέρω ότι είναι ελληνικό». Συγκεκριμένα μάρκες προιόντων δεν είναι συνήθως αναγνωρίσιμες, με εξαίρεση τη φέτα, που έχει ισχυρή συσχέτιση με την Ελλάδα, αν και οι καταναλωτές δείχνουν να γνωρίζουν τη φέτα Athemos, χούμους Athemos, Oikos, Chobani, που είναι αμερικανικές εταιρίες και διαθέτουν προϊόντα που τα σχετίζουν με την Ελλάδα. 

Σε περίπτωση που έβρισκαν ελληνικά προϊόντα στα ράφια λιανικής πώλησης των ΗΠΑ, οι καταναλωτές σε ποσοστό 45% δήλωσαν ότι πολύ πιθανόν θα αγόραζαν ελληνικό ελαιόλαδο, με τις ελιές και τη φέτα να ακολουθούν με ποσοστό 40% και 38% αντίστοιχα. Ελληνικό κρασί θα αγόραζε μόλις το 14% των καταναλωτών, ενώ το 27% των ερωτηθέντων εμφανίζονται από διστακτικοί ως αρνητικοί να αγοράσουν κάποιο ελληνικό προϊόν.


Δείτε το πλήρες άρθρο στην διαδικτυακή έκθεση τροφίμων και ποτών OnlineExpo.gr

Η "Μακεδονική Γή" στην έκθεση τροφίμων και ποτών Onlineexpo.gr

Προφίλ της εταιρίας

Από το 1963 η εταιρία "Μακεδονική Γη" μεταποιεί λαχανικά σε άλμη (τουρσιά), βασισμένα σε παραδοσιακές Μακεδονικές συνταγές.
Η πείρα της πρώτης γενιάς σε συνδυασμό με τις γνώσεις και τον δυναμισμό της δεύτερης έχει σαν αποτέλεσμα την άριστη γεύση και ποιότητα των προϊόντων της.
Το 1998, η "Μακεδονική Γη" ολοκλήρωσε τη νέα μονάδα της στο 20ο χλμ. Ε.Ο. Καβάλας - Ξάνθης στη ΒΙ.ΠΕ. Καβάλας. Οι νέες κτιριακές εγκαταστάσεις έκτασης 5.500m² (που περιλαμβάνουν ψυκτικούς θαλάμους, χώρους παραγωγής με σύγχρονα μηχανήματα, αποθήκες & γραφεία) τηρούν όλους τους κανόνες υγιεινής και ασφαλείας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ξηροί καρποί - Oι καρποί της ζωής μας

Οι ξηροί καρποί κυρίως τα αμύγδαλα, τα καρύδια, τα φουντούκια και τα φιστίκια, είναι μια κατηγορία τροφίμων που προσφέρουν στον οργανισμό μας ενέργεια και απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Μικρή ποσότητα ξηρών καρπών τροφοδοτεί τον οργανισμό μας με μεγάλες ποσότητες ενέργειας, ακόρεστων λιπαρών οξέων (Ω - 3 και Ω-6), φυτικών πρωτεϊνών, αντιοξειδωτικών (α-τοκοφερόλη), βιταμινών Β, ανόργανων συστατικών (ασβέστιο, σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο και χαλκό), φυτικών ινών, πολυφαινόλες, αργινίνη και τανίνες.